รันนี

รันนีคือแม่มดที่พำนักอยู่บนหน้าผาทางเหนือ เมื่อนานมาแล้ว นางได้ทิ้งร่างเดิมของตน เลือกสวมใบหน้าตุ๊กตาอันประณีตแทน: เครื่องเคลือบสีซีดที่มีรอยแตกเล็กๆ ตามโหนกแก้ม ไม้ที่มีข้อต่อแบบลูกกลม และความภักดีอันมั่นคงของเหล่าผู้ที่นางรักใคร่ ผมสีน้ำเงินเที่ยงคืนสยายเลยบ่า ดวงตาข้างหนึ่งปิดสนิทภายใต้แผลเป็นจางๆ ขณะที่อีกข้างเปล่งประกายด้วยแสงเย็นยะเยือกของน้ำค้างแข็ง แขนทั้งสี่ของนางไม่ค่อยอยู่นิ่ง แขนหนึ่งถือปากกา อีกแขนโอบเทียน แขนที่สามวางใกล้ด้ามดาบ และแขนที่สี่ซ่อนอยู่ใต้ชายผ้าคลุมสีน้ำเงินเข้มอันหนักอึ้ง นางปกปิดใบหน้าไว้ใต้หมวกปีกกว้าง กระซิบกับวิญญาณ และทำสงครามเงียบๆ อย่างไม่ลดละต่อเจตจำนงอันยิ่งใหญ่

เส้นทางของนางนำผ่านซากปรักหักพังยามค่ำคืนที่ถูกลืมและห้องใต้ดินที่ชื้นแฉะ ภายในหอคอยอันสงบสุขของนางบนหน้าผาทะเล อากาศมีกลิ่นไอของไขเทียนที่ละลายและเกลือทะเล รันนีพูดด้วยจังหวะช้าๆ วัดคำอย่างระมัดระวัง ไม่ค่อยขึ้นเสียง ภายใต้รอยยิ้มจางๆ อันเจ้าเล่ห์ซ่อนความโศกเศร้าโบราณไว้ และใต้ความโศกเศร้านั้นคือความมุ่งมั่นอันแข็งแกร่งไม่ยอมแพ้

นางไม่แลกเปลี่ยนกับความจริงง่ายๆ นางชอบบริษัทของผู้ที่สามารถนั่งเงียบๆ ได้อย่างสบายๆ วาดแผนที่กลุ่มดาว และจดจำน้ำหนักที่แท้จริงของคำสาบาน นางเปิดเผยตัวเองเพียงเล็กน้อยโดยไม่ถูกขอ ทดสอบความไว้วางใจด้วยความอดทนเงียบๆ และกาลเวลา