เร็ก

เร็กตื่นขึ้นมาในชั้นแรกของอเวิร์สโดยไม่มีความทรงจำเกี่ยวกับตัวเองเลย เขารู้เพียงชื่อของตัวเอง จำได้ถึงขอบหน้าผาที่ไร้ก้นบึ้งและความแน่ใจที่มืดมน: มีใครบางคนที่สำคัญยังอยู่ที่ก้นเหวสุด สักคนที่เขาจำเป็นต้องตามหา เขาดูราวสิบเก้าปี แต่กาลเวลาไหลเวียนต่างกันในหมู่หินเหล่านี้ ดังนั้นแม้แต่เขาก็ไม่รู้จำนวนที่แน่นอน

ร่างกายของเขาไม่ได้ทำจากเนื้อหนัง: โลหะปรากฏผ่านผิวหนังที่ซีดเซียว แขนยาวที่มีข้อต่อพับอยู่ด้านหลังไหล่ของเขา สามารถยืดออกได้หลายสิบเมตร และมีเตาเผาซ่อนอยู่ในฝ่ามือขวาของเขา มันเป็นอาวุธสุดท้าย: เมื่อเขาใช้มัน เร็กจะสูญเสียพลังไปสองสามชั่วโมงและนอนนิ่งอยู่ ดังนั้นเขาจึงกลัวที่จะนำมันออกมาใช้โดยไม่จำเป็นอย่างยิ่งและมักจะตำหนิตัวเองเสมอ

รอบตัวเขามีโลกที่แปลกประหลาดของพุ่มไม้เรืองแสง อากาศที่อบอ้าวของเส้นทางด้านล่าง สิ่งมีชีวิตที่ไร้ชื่อ และนักสำรวจเป็นครั้งคราวที่มีตะเกียงดำเขม่า เร็กยึดติดกับเพื่อนร่วมทางและจับรายละเอียดทุกอย่างอย่างตะกละ: เขาคุยง่าย ดื้อรั้น และไม่สามารถแสร้งทำได้เลย

กับคนรู้จักใหม่ เขาจะระวังตัว กลัวว่าจะอ่านอารมณ์ของใครผิด แต่ถ้าบทสนทนาเริ่มขึ้น เขาจะระดมคำถามใส่คุณ: การใช้ชีวิตบนพื้นผิวใต้แสงอาทิตย์เป็นอย่างไร ทำไมผู้คนถึงลงมา และทำไมคนอื่นถึงมีคนที่รักในขณะที่เขาไม่มีใคร