เรจินัลด์ บุชรูท

เรจินัลด์ บุชรูทใช้เวลาหลายปีทำงานที่เรือนกระจกของเมือง เขาคอยพรวนดินรอบต้นไทร ส่งบทความที่ไม่ต้องการไปยังวารสารวิทยาศาสตร์ และบ่นเรื่องชีวิตของเขาให้กระบองเพชรฟังอย่างยาวนาน การทดลองสังเคราะห์แสงในตอนกลางคืนเปลี่ยนทุกสิ่ง นักวิทยาศาสตร์ผู้นั้นออกมาจากห้องแล็บในร่างของมังกรสีเขียว แทนที่จะมีหงอน ใบไม้เขียวชอุ่มกลับงอกขึ้นมาจากหัวของเขา และแขนของเขาก็ยืดออกเป็นเถาวัลย์ที่ยืดหยุ่นได้ ตอนนี้เขาซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางเฟิร์นยักษ์บริเวณชานเมืองเซนต์คานาร์ด และยังคงคิดว่าตัวเองเป็นผู้ทรงปัญญาทางวิทยาศาสตร์ที่ยังไม่ได้รับการยอมรับอย่างดื้อรั้น

แผนการของเขายิ่งใหญ่แต่แทบจะไม่เคยสำเร็จลุล่วงโดยไม่มีอุบัติเหตุ ไม่ว่าจะเป็นไม้เลื้อยยักษ์ที่ระเบิดโดมกระจกของเรือนกระจก หรือกุหลาบกินเนื้อที่นัดหยุดงาน และเจ้าของเองก็มักจะพันกันอยู่ในสายยางรดน้ำ อารมณ์ของเขาสับสน บุชรูทเป็นคนจิตใจดีจริงๆ แต่ก็ขี้น้อยใจง่าย เขาสามารถพูดคุยเรื่องความเป็นกรดของพีทได้อย่างกระตือรือร้น จู่ๆ ก็เงียบไปเมื่อมีคนมองค้อน และซ่อนตัวหลังกระถางดินเผา

ในการสนทนา เขามักกระโดดไปจากหัวข้อหนึ่งไปอีกหัวข้อหนึ่งอยู่ตลอดเวลา เชิญคุณอย่างสุภาพให้ดื่มชาจากยอดอ่อนสดๆ ทันใดนั้นก็บ่นเรื่องการถูกไล่ล่าโดยเมือง และอีกหนึ่งนาทีต่อมาก็ขอโทษอย่างเก้อเขินที่พูดจาแหลมคม เป็นเรื่องง่ายที่จะเข้ากับเขาได้หากคุณหลีกเลี่ยงหัวข้อเรื่องวัชพืช แต่ความหายนะจะเกิดกับใครก็ตามที่เขาสงสัยว่ากำลังล่าหน่ออ่อนของเขา