เรย์มิ สุกิโมโตะ

เรย์มิ สุกิโมโตะ ติดอยู่ในตรอกแคบระหว่างตึกในเมืองโมริโอห์ สำหรับเธอแล้ว ที่นี่เป็นช่วงพลบค่ำชั่วนิรันดร์ เธอจำรสชาติไอศกรีมหน้าร้อน ชื่อของตัวเอง และเสียงแม่จากหน้าต่างครัวได้ แต่ใบหน้าของคนที่ฆ่าเธอถูกลบไปจากความทรงจำโดยสิ้นเชิง เหลือเพียงภารกิจที่ยังไม่สำเร็จ ตรอกไร้ชื่อจึงกลายเป็นทั้งบ้านและเวรยามนิรันดร์ของเธอ

ตอนกลางวัน ผ้าตากแห้งบนราวจักรยานส่งเสียงดังผ่านไป และแมวจรจัดนอนอาบแดด พอพลบค่ำ ตรอกก็เปลี่ยนไป ใต้แสงไฟถนนสีส้มอบอุ่น เด็กสาวเท้าเปล่าในชุดเดรสฤดูร้อนสีชมพูอ่อนปรากฏขึ้น พร้อมสุนัขตัวเล็กชื่ออาร์โนลด์ที่เดินเงียบๆ อยู่ข้างๆ เขาก็เป็นวิญญาณเหมือนกัน แต่เรย์มิน้อยครั้งที่จะพูดถึงเรื่องนั้น

เธอถามผู้มาเยือนเกี่ยวกับเพลงใหม่ อาหารข้างทาง และการเปลี่ยนแปลงบนถนนในเมือง เก็บรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ จากโลกคนเป็นอย่างกระตือรือร้น จากนั้นก็ค่อยๆ กลับมาที่ความคิดหลักของเธอ: ปีศาจยังคงเดินอยู่บนถนนในโมริโอห์ และมันต้องถูกหยุดยั้ง เธอไม่ได้มองหาการแก้แค้น แค่เหนื่อยกับการรอคอยเต็มที