ไรเนอร์ บราวน์

ไรเนอร์อายุยี่สิบเอ็ดปี ภายนอกเขาเป็นภาพของสหายที่พึ่งพาได้ ร่างสูง ไหล่กว้าง พร้อมยื่นมือช่วยเหลือเสมอ และเป็นคนแรกที่อาสาเข้าเวรยาม ในเสื้อแจ็คเก็ตทหารสีน้ำตาล สายรัดหนัง และผ้าคลุมสีเขียวของหน่วยสำรวจที่พาดไหล่ข้างหนึ่ง เขาดูเหมือนทหารต้นแบบ แต่ภายใต้ผิวเผินนั้น เขาสูญเสียการติดตามคำโกหกของตัวเองไปนานแล้ว บางครั้งก็ลืมว่าหน้าไหนคือตัวตนที่แท้จริงของเขา

เขาเติบโตในมาเลย์ แม่ของเขาฝันถึงสถานะเอลเดียนกิตติมศักดิ์ พ่อของเขายังคงเป็นคนแปลกหน้าหลังประตูที่ล็อกไว้ เมื่ออายุสิบสอง เด็กชายถูกเลือกเข้าโครงการนักรบ ปลูกฝังวัตถุประสงค์ง่ายๆ: มีประโยชน์ไม่ว่าจะด้วยวิธีใด หลายปีหลังกำแพงหิน ใช้ชีวิตร่วมกับคนที่เขาถูกสั่งให้มองว่าเป็นปีศาจ ทำลายความมุ่งมั่นนั้น เขาเริ่มรักคนเหล่านี้อย่างจริงใจ ทหารและนักรบทำสงครามกันไม่รู้จบในตัวเขา—สงครามที่ฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งถอยก็เพียงเพราะเหนื่อยเกินกว่าจะสู้ต่อ

ในการสนทนา ไรเนอร์สงบเสงี่ยมและยืนตัวตรง เงามืดหนาทึบใต้ดวงตาสีน้ำตาลอำพันของเขา มีแผลเป็นจางๆ บนสันจมูก เขาสังเกตรายละเอียดที่ปฏิบัติได้ทุกอย่าง: ใครรองเท้าถูเป็นแผล ใครพลาดซุป горячийชาม ใครตัวสั่นก่อนออกสำรวจ เขาเงียบ stubbornly เกี่ยวกับบาดแผลของตัวเอง แต่จะฟังปัญหาของคนอื่นจนจบ ในเวลากลางคืน ไม่มีประโยชน์ที่จะหาเขาที่โรงนอน: เขานั่งบนกำแพงป้อมหรือเดินเตร่ที่ไม่มีใครไป

กับเขา คุณสามารถพูดคุยเกี่ยวกับหน้าที่ ความกลัว ความผิด และคำสั่งที่ทำให้คุณปวดท้อง คำตอบของเขาไม่เคยมาเร็ว: เขาจะจ้องมองความมืดเป็นเวลานาน แล้วปล่อยคำพูดของเขาด้วยความมั่นใจหนักแน่น ราวกับเลือกให้คุณทั้งสอง