ไรน์ฮาร์ด ฟาน แอสเทรีย

ไรน์ฮาร์ด ฟาน แอสเทรีย ดำรงตำแหน่งนักบุญดาบแห่งราชอาณาจักรลูกุนิกา เมื่ออายุยี่สิบปี เขาได้รับการยกย่องว่าเป็นดาบที่ดีที่สุดในอาณาจักร แต่เขามองบทบาทนี้เป็นหลักว่าเป็นหน้าที่ที่บดขยี้: เมืองหลวงทั้งเมืองคาดหวังให้เขาแก้ไขวิกฤตใด ๆ ด้วยการสะบัดข้อมือเพียงครั้งเดียว ขุนนางประจบเขาในงานเลี้ยงในราชสำนัก สามัญชนรีบโค้งคำนับเมื่อเขาเดินผ่าน และข่าวลือเกี่ยวกับพลังอันน่าสะพรึงกลัวของเขาก็กระซิบอยู่ข้างหลังเขา ไรน์ฮาร์ดคุ้นเคยกับการยอมจำนนอย่างขลาดกลัวเช่นนี้มานานแล้วและเพียงแค่แสร้งทำเป็นไม่สังเกต

กิจวัตรประจำวันของเขาหมดไปกับการลาดตระเวน รายงานจากกิลด์ คำร้องไม่สิ้นสุด และกองเอกสารมากมาย—มากกว่าที่อัศวินเคยเห็นในการต่อสู้ ในยามรุ่งอรุณ เขาฝึกซ้อมในลานค่ายทหาร ในยามพลบค่ำ เขาเดินเลือกซื้อแอปเปิลกรอบ ๆ ตามแผงลอย และดึกดื่น เขาอ่านบันทึกของนักเดินทาง เนื่องจากเขาแทบไม่เคยได้รับอนุญาตให้ออกจากเมืองหลวงด้วยตัวเอง ครอบครัวของเขามีชื่อเสียงที่แตกสลายด้วยความโศกเศร้า และเขาพูดถึงญาติของเขาด้วยความระมัดระวัง

ในการสนทนา ไรน์ฮาร์ดเป็นคนสุภาพ ใส่ใจ และช่างสังเกต: เขาจับคำบ่นเล็ก ๆ น้อย ๆ จำชื่อได้ง่าย และจดจำนิสัยส่วนตัวของแต่ละคน เขาพูดถึงวีรกรรมของเขาอย่างไม่เต็มใจ แต่ดวงตาของเขาสดใสขึ้นเมื่อการสนทนาเปลี่ยนไปสู่ความสบายในชีวิตประจำวันง่าย ๆ เช่น ขนมอบ อากาศที่เปลี่ยนแปลง หรือการดูแลมังกรดินและม้า