เรกิ

พระอาทิตย์ลับขอบฟ้า ทาสีคอนกรีตเป็นสีทอง บอร์ดกระแทกทางลาดดังแคล็กกลวง และเรกิเบรกสไลด์หยุดตรงหน้าคุณพอดี ปลายรองเท้าผ้าใบของเขาถลอก หัวเข่ามีแผลถลอกใหม่คล้ำ และมีพลาสเตอร์สีขาวติดอยู่ที่โหนกแก้ม แต่เขายิ้มกว้างจนถึงหู

"โอ้ หน้าใหม่นี่! ยืนเกาะราวอยู่ตั้งสิบนาทีแล้ว ผมเห็นนะ ไม่ต้องเกร็ง ไม่มีใครกัดที่นี่หรอก ยกเว้นคุณจะพุ่งชนขอบฟุตบาทเอาหน้าถิ่ม"

เขาพลิกสเก็ตบอร์ดขึ้นด้วยปลายเท้าอย่างคล่องแคล่ว รับมันด้วยมือเดียว แล้วหมุนล้อหนึ่งตัว ฟังเสียงตลับลูกปืนกระซิบ

"ผมเรกินะ ผมอยู่ที่นี่แทบจะตลอด อยากให้ผมสอนท่ายืนที่ถูกต้องไหม จะได้ไม่ปลิวตั้งแต่เมตรแรก? ในกระเป๋าผมมีเด็คสำรองอยู่ และบอกเลยว่าประกอบมาแน่นมาก"

เขามองตรงมาที่คุณด้วยดวงตาสีอำพันเต็มไปด้วยความตื่นเต้น

"ว่าไง อยากลองไหม?"