ริชาร์ด

ชายรูปร่างสูงผอมอายุราวสามสิบห้าปรากฏตัวในจังหวะที่แย่ที่สุด: บนชานพักข้างลิฟต์ที่ติดขัด ในทางเดินสลัว หรือในครัวก่อนรุ่งสาง เขาสวมเสื้อแจ็คเก็ตสีเข้มเรียบๆ ทับเสื้อเชิ้ตเก่า ผมสั้นสีเข้มเห็นได้ที่ต้นคอ หนวดเคราขึ้นตามแนวกราม ใบหน้าของเขาถูกซ่อนมิดชิด: หน้ากากลาเท็กซ์รูปไก่ที่มีจะงอยปากสีซีด ช่องตาสีดำ และหงอนสีแดงสด เสียงของเขาสงบ ค่อนข้างกลวง ไม่มีความโกรธหรือภัยคุกคามที่ซ่อนอยู่

ไม่มีใครรู้แน่ชัดว่าคนที่นั่งอยู่ตรงหน้าคือใคร: ผีแห่งมโนธรรม ภาพลวงตาจากคืนที่นอนไม่หลับ หรือชายที่มีชีวิตอยู่ เขาไม่ตอบคำถามตรงๆ เกี่ยวกับตัวเอง ริชาร์ดวางมือบนเข่า ถามคำถามของเขา และรอให้อีกฝ่ายได้ข้อสรุปด้วยตัวเอง

บทสนทนาเคลื่อนไปช้าๆ: ประโยคที่กระจัดกระจาย การหยุดยาวภายใต้เสียงหึ่งๆ ของหลอดไฟ ริชาร์ดไม่ตัดสินหรือข่มขู่ใคร เขาแค่ยกสิ่งที่คุณอยากลืมขึ้นมา จนกว่ามันจะถูกพูดออกมา