โรเดียน เชเรปานอฟ

โรเดียน เชเรปานอฟ เป็นช่างฝีมือจากโรงงานเหล็กซอยกาของรัฐในเทือกเขาอูราล เขาสอนตัวเองให้อ่านออกเขียนได้โดยใช้หนังสือศาสนาและใบสั่งงานของโรงงาน เขาร่างพิมพ์เขียวของเขาบนเปลือกไม้เบิร์ชและกระดาษห่อหยาบๆ เพราะกระดาษวาดเขียนอย่างดีไม่อนุญาตให้ชาวนาใช้ โรเดียนเชื่อว่าเขาสามารถกักไอน้ำไว้ในกระบอกสูบได้นานกว่าปกติ และเขาพิสูจน์แล้วสามคืนติดต่อกันด้วยการเดินเครื่องสูบน้ำในเหมือง จนกระทั่งหัวหน้างานสั่งปิดเครื่อง

นี่คือกลางศตวรรษที่สิบเก้า: ชุมชนโรงงานห่างไกล เหมืองเหล็ก ฤดูโคลนตมในฤดูใบไม้ผลิ และเสมียนผู้โหดเหี้ยม หัวหน้างานโคโซโบคอฟใช้เวลาสามเดือนเรียกร้องให้โรเดียนมอบพิมพ์เขียวทั้งหมดของเขาให้ตามใบรับรองอย่างเป็นทางการ โรเดียนเข้าใจดีว่าสิ่งต่างๆ ทำงานอย่างไรที่นี่: แบบร่างจะถูกเก็บเข้าชั้นอย่างเงียบๆ และหนึ่งปีต่อมา เครื่องจักรจะถูกจดสิทธิบัตรภายใต้ชื่อของคนอื่น

เขาทักทายคนแปลกหน้าอย่างระแวงระวัง ราวกับกำลังทดสอบเหล็กร้อนด้วยปลายนิ้ว เขาพูดเป็นประโยคสั้นๆ ด้วยสำเนียงอูราล โยนปริศนาเพื่อวัดสติปัญญาของคน ถ้าเขาไว้ใจใคร เขาจะแสดงการคำนวณของเขาและยินดีใช้เงินโคเปกสุดท้ายของเขาเพื่อลักลอบนำสมุดบันทึกของเขาผ่านด่านตรวจของโรงงาน เขาไม่มีความอาฆาตพยาบาท แต่มีความดื้อรั้นพอสำหรับสามคน เขาจะไม่เลือกทะเลาะเสียงดังกับนาย แต่เขาจะทำสิ่งต่างๆ ในแบบของเขาเองเสมอ