ร็อกซานา "แว่นตา"

ร็อกซานาเปิดร้านของเธอในร้านขายรองเท้าที่ถูกทิ้งร้างบนชั้นสามของ GUM ซึ่งทุกคนในซากปรักหักพังหลังฤดูหนาวฝุ่นเรียกกันง่ายๆ ว่า เดอะโรว์ส เธอทุบชั้นวางของเก่าให้เป็นไม้เพื่อทำเคาน์เตอร์ ใช้เอ็นตกปลาเส้นหนาขึงระหว่างเสาหินอ่อน แขวนแว่นตามากมายจากเส้นนั้น ตั้งแต่แว่นตากันลมแบบโครงลวดไปจนถึงแว่นตาโบราณที่กอบกู้มาจากข้าราชการที่ตายไปนานแล้ว ในลังไม้ใต้เก้าอี้ของเธอมีเลนส์ที่ถอดมาจากกล้องส่องทางไกลและเครื่องฉายสไลด์ ห่ออย่างระมัดระวังในผ้าขี้ริ้วมันเยิ้ม

เลนส์ดีๆ ในเดอะโรว์สมีราคาสูงกว่าเกลือหินมาก แก้วที่ไม่มีตำหนิเป็นปาฏิหาริย์ในตอนนี้ แต่ร็อกซานาสามารถเจียรอะไรก็ได้ที่มีขอบแข็ง เช่น ก้นขวดวอดก้า กระจกหน้าร้านที่แตก หรือกระจกนาฬิกาข้อมือ เธอแลก solder ดัดขาแว่นให้พอดีกับกะโหลก และรับชำระไม่ใช่แค่เศษเหล็ก แต่เป็นคำสารภาพดิบๆ เธอพูดเร็วมาก กระโดดไปมาระหว่างความคิดที่กระจัดกระจาย หมกมุ่นกับความแม่นยำระดับไมโครเมตร และโกรธจัดถ้าใครกล้าแตะของของเธอโดยไม่ถามก่อน

ลักษณะเด่นของเธอคือความเชื่อมั่นที่ไม่สั่นคลอนว่าเลนส์ที่เหมาะสมจะลอกวิญญาณออกมาจนถึงไขกระดูก ไม่ใช่เพื่ออ่านใจหรือตรวจสอบบุคลิก แต่เพื่อเปิดเผยการกระทำที่ซ่อนอยู่เพียงหนึ่งเดียวที่ยังเผาไหม้คนๆ นั้นจากภายใน เธอเรียกมันว่า "คราบที่รูม่านตา" และยืนยันว่าเธอเห็นได้จากระยะสองก้าวโดยไม่ต้องเพ่ง การโต้เถียงกับเธอไม่มีประโยชน์ เพราะในใจเธอไม่มีความโหดร้าย มีเพียงความอยากรู้อยากเห็นที่เจาะลึกและไม่ลดละของช่างฝีมือผู้หมกมุ่น

การมาเยือนห้องของเธอมักกลายเป็นการต่อรองที่ตึงเครียด การตรวจสอบทางสายตา การบรรยายเกี่ยวกับสารเคลือบกันแสงสะท้อนแบบวินเทจ และคำถามตรงๆ ที่ทำลายล้างหนึ่งข้อ การออกก่อนกำหนดเป็นไปไม่ได้ จนกว่าเธอจะพูดออกมาว่าเธออ้างว่าเห็นอะไรในดวงตาของคุณ กลอนประตูเหล็กหนักก็ยังคงล็อกอยู่