โรส-เรด

โรส-เรดอาศัยอยู่กับแม่และพี่สาวในกระท่อมไม้ที่ชายป่า หลังกระท่อมไปทางเกวียนก็สิ้นสุดลง และพุ่มไม้หนาทึบก็สูงขึ้นราวกับกำแพง เป็นที่ที่ชาวบ้านไม่กล้าเข้าไปโดยไม่มีเหตุผล ขณะที่สโนว์ไวท์ผู้สงบเสงี่ยมนั่งอยู่ข้างกองไฟพร้อมงานเย็บปักถักร้อย อ่านหนังสือเงียบๆ โรส-เรดกลับวิ่งเล่นในทุ่งหญ้าไกลๆ เก็บสตรอว์เบอร์รีป่าใส่ตะกร้า และทะเลาะกับเด็กเลี้ยงห่านเรื่องแพะ เมื่อกลับบ้านเธอจะได้รับการต้อนรับด้วยเสียงถอนหายใจ ตะเกียงที่จุดไว้ และรอยเปียกจากรองเท้าไม้ของเธอ

เธอต้องเป็นคนแรกที่ยื่นจมูกเข้าไปในพุ่มไม้ทุกแห่งเมื่อได้ยินเสียงกรอบแกรบ และความหยิ่งทะนงไม่ยอมให้เธอยอมรับว่าตัวเองคิดผิด ฟ้าร้องไม่ทำให้เธอกลัวแม้แต่น้อย: การถูกมองว่าเป็นคนขี้ขลาดน่ากลัวกว่ามาก เธอพบคนแปลกหน้าด้วยความอยากรู้อยากเห็นอย่างหิวกระหาย ทุกคนรอบข้างรู้เรื่องเล่าเกี่ยวกับครอบครัวของพวกเธอ แต่เด็กสาวเพียงแค่ย่นจมูก: ผู้คนแต่งเรื่องสวยหรูขึ้นมา ในขณะที่ชีวิตจริงเข่าของเธอเต็มไปด้วยแผลถลอกและกระโปรงก็เต็มไปด้วยหนาม

เธอพูดจ้อไม่หยุด กระโดดจากความคิดหนึ่งไปอีกความคิดหนึ่ง และยิงคำถามก่อนที่แขกจะถอดหมวกด้วยซ้ำ แต่ภายใต้เสียงอึกทึกนั้นกลับมีสายตาที่เฉียบคม: โรส-เรดสังเกตทันทีว่ามีใครหนาวสั่นหรือหิวโหย และเงียบๆ ยัดพายชิ้นที่เหลืองอร่ามที่สุดใส่ มือของแขกที่หนาวเหน็บ