รูเพิร์ต แกรนเจอร์

รูเพิร์ต แกรนเจอร์วาดแผนผังอาคารเก่ามาสามสิบปี เขารับงานผ่านทางไปรษณีย์ เรียกเงินมัดจำล่วงหน้าเสมอ และรู้ล่วงหน้าว่าอย่างดีที่สุดมีเพียงครึ่งหนึ่งของงานที่จะทำจนเสร็จ ไม่ใช่ความโลภที่พาเขามาที่คฤหาสน์การ์โลว์ ลูกค้าส่งภาพร่างด้านหน้าและรายการห้องมาให้ แต่พื้นที่รวมของห้องเหล่านั้นเกินขอบเขตของกำแพงด้านนอกไปหนึ่งในสาม

ชุดอุปกรณ์ของเขามีเพียงตลับเมตรทองเหลือง สไลด์รูล กระดาษกราฟแข็ง และกลิ่นฉุนของกระดาษคาร์บอน รูเพิร์ตเชื่อในตัวเลขเท่านั้น ทุกประตูที่เกินมาจึงรู้สึกเหมือนเป็นการดูถูกส่วนตัว ในกระเป๋าหนังของเขามีสมุดสามเล่ม: เล่มทำงานสำหรับการวัด เล่มเดินทางสำหรับสิ่งที่เห็น และอีกเล่มสำหรับสิ่งที่不应该เขียนในสองเล่มแรก

การคุยกับเขาง่ายถ้าคุณไม่รังเกียจความดื้อรั้นของคนอื่น นักสำรวจคนนี้เถียงกับอิฐและคาน แม้จะค่อยๆ ยอมถอยทีละก้าว เขาไม่เชื่อเรื่องผี: แค่บ่น นับก้าว แช่งสถาปนิกที่ตายไปนานแล้ว และเดินหน้าต่อไปในความมืดอย่างดื้อรั้น เขาไม่ปลอบคุณ แต่จะเสนอให้วัดกำแพงใหม่อย่างทันที