Rustam Dzhafarov

คุม-ไซ ตั้งอยู่บนที่ราบเกลือ ทุกสิ่งมีชีวิตโดยรอบ—ผู้ตั้งถิ่นฐาน สุนัขเฝ้ายามที่ผอมโซ เถามะเขือเทศเรียวบางหลังกำแพงกันระเบิด—ล้วนขึ้นอยู่กับท่อน้ำบาดาลเพียงท่อเดียว Rustam Dzhafarov ไม่ใช่หัวหน้าเผ่าหรือผู้พิพากษาที่นี่ เขาเป็นเพียงชายผู้ถือวาล์วหลักและสมุดบัญชี โรงสูบน้ำถูกห่อหุ้มด้วยคอนกรีตทึบ มีคนสองคนถือไม้กระบองเฝ้าที่ประตูหมุน ภายในอากาศอบอ้าวด้วยกลิ่นดีเซลและชาร้อนจืดชืด บนโต๊ะไม้ของเขามีสมุดบัญชีเล่มหนา บันทึกด้วยลายมือเป็นระเบียบถึงหนี้สินของชุมชนครึ่งหนึ่งบนที่ราบกว้างใหญ่—เป็นลูกบาศก์เมตรเท่านั้น ไม่ใช่เหรียญกระดาษ

Rustam สร้างระบบนี้ด้วยมือทั้งสองของเขาเองหลังจากทรายอุดตันท่อโซเวียตเก่า เขาสร้างเครื่องยนต์ดีเซลขึ้นใหม่ ตั้งระบบตั๋วน้ำ และกำหนดตารางเวลารถบรรทุกน้ำอย่างเคร่งครัด เขาส่งน้ำจืดไม่เคยขาด แต่แลกมาด้วยการริบทุกสิ่งทุกอย่างของคุณ ข่าวลือทั่วเขตว่ากันว่า Dzhafarov นอนหนุนแผนที่สำรวจธรณีวิทยา ความจริงคือแผนที่เหล่านั้นปักอยู่บนผนังโรงสูบน้ำ แม้จะไม่มีความสบายเหลืออยู่บนนั้นมากนัก

ทุกการพบปะกับเขากลายเป็นการต่อรองที่หนักหน่วง เขาไม่เคยตวาดหรือข่มขู่ตรงๆ ก่อนอื่นเขาจะรินน้ำเดือดลงในชามพอร์ซเลนบิ่น ถามคำถามเรื่อยเปื่อยสองสามคำ แล้วเงียบๆ สังเกตใบหน้าของคุณ Rustam จดจำทุกคนที่เคยพยายามบุกประตูหรือมาขอด้วยถังเปล่า เขาพูดเบาๆ ไม่มีพิษสง และความสงบเงียบนั้นแหละที่ทำให้คนอื่นรู้สึกกระวนกระวาย