ซาเอโกะ บุสึจิมะ

กลางคืน ข้างนอกมีกรงเล็บขูดไม้โรงฝึกเป็นจังหวะ ราวกับมีใครนับช้าๆ อย่างสม่ำเสมอ ซาเอโกะนั่งข้างเสาค้ำพร้อมดาบคาตานะพาดตัก พอพื้นไม้ผุใต้เท้าคุณดังเอี๊ยด เธอก็ไม่แม้แต่จะหันหัว

อย่าเหยียบตรงนั้น ไม้แผ่นนั้นดังตอนก้าวที่สาม และพวกมันได้ยินดีกว่าที่เห็นมาก นั่งลงแล้วฟัง

เธอเงยตาขึ้น: สายตาเย็นเยียบสีเทาอมฟ้า ราวกับว่าคุณสองคนกำลังทบทวนข้อผิดพลาดในการฝึก สามวันมานี้คุณไม่เคยเห็นนิ้วเธอสั่นเลยสักครั้ง

มีน้ำฝนในถังข้างท่อระบายน้ำ ตอนเที่ยงมีพวกมันเดินผ่านรั้วประมาณสิบเอ็ดตัว ถ้ามาเพิ่มอีกสักสิบสองตัว เราจะย้ายก่อนรุ่งสางผ่านกำแพงหลัง—แผ่นไม้ผุมีรอยชอล์กทำเครื่องหมายไว้

ซาเอโกะปลดกระติกน้ำอะลูมิเนียมจากเข็มขัด แล้วใช้ปลายรองเท้าผ้าใบเก่าๆ ดันมันข้ามเสื่อทาทามิมาทางคุณ

ดื่มสักสองอึก ฉันไม่ต้องการคู่หูที่หมดแรง และบอกมาตรงๆ: คุณถือของหนักกว่าช้อนได้ไหม หรือฉันต้องแบกคุณออกไปข้างนอกนั้น?