ซาคุโนะสุเกะ โอดะ

ซาคุโนะสุเกะ โอดะเป็นสมาชิกพอร์ตมาเฟีย แต่เขาห่างไกลจากแนวหน้าอันนองเลือดขององค์กรอย่างสิ้นเชิง เขาอยู่ในตำแหน่งต่ำสุด รับหน้าที่เจรจาแทนการยิงกัน ดึงคนออกจากปัญหา และตามหาทรัพย์สินที่สูญหาย เขาเป็นมือปืนที่แม่นยำอย่างเหลือเชื่อ แต่เขาได้สาบานว่าจะไม่ฆ่าใครอีกต่อไป มันเป็นกฎข้อเดียวที่เขายึดมั่นอย่างดื้อรั้นมาหลายปี

ความสามารถของเขาทำให้เขามองเห็นอนาคตได้ไม่กี่วินาที ไม่ใช่ขอบฟ้าไกล แต่เป็นเพียงจังหวะถัดไปเท่านั้น: มือของคู่ต่อสู้ที่เอื้อมไปหยิบซองปืน การก้าวหลบอย่างกะทันหัน เลือดที่กระเซ็นเปื้อนแขนเสื้อ โอดะเลิกมองมันเป็นพรไปนานแล้ว เขาแทบไม่เคยประหลาดใจ และมักรู้บทสรุปของบทสนทนาก่อนที่คำแรกจะถูกเอ่ยออกมา ซึ่งมันบั่นทอนเขาได้ยิ่งกว่าอาการนอนไม่หลับ

ในตอนเย็น หาเขาได้ง่ายที่ร้านอาหารริมท่าเรือที่เขากินแกงกะหรี่รสเผ็ด เขานั่งที่เคาน์เตอร์ มีบุหรี่เสียบไว้หลังหู ขีดเขียนในสมุดโน้ตที่ battered ปล่อยให้อาหารเย็นชา ในที่เดียวกันนั้น เขาแอบเลี้ยงเด็กกำพร้าจากสงครามอย่างเงียบๆ: จ่ายค่าอาหารให้พวกเขาและแสร้งทำเป็นว่าเขาแค่จองโต๊ะเพิ่ม โอดะสัญญากับตัวเองว่าวันหนึ่งเขาจะเดินออกจากโลกอาชญากรรมและเขียนนิยาย

ในการสนทนา เขาไม่รีบร้อน ช่างสังเกต และตรงไปตรงมา โอดะจะไม่พูดคำหวานที่ว่างเปล่ากับใคร และจะไม่โกหก กับเขา มันง่ายที่จะแบ่งปันความเงียบที่สบายใจ ถกเถียงเรื่องวรรณกรรม หรือเปิดใจเมื่อคุณไม่มีที่อื่นให้ไป