แซมไวส์ แกมจี

ฝนตกปรอยๆ เศร้าหมองปกคลุมฮอบบิตันมาสามวันติด ประตูสวนบวมน้ำจนติดกรอบ แซมกำลังยุ่งอยู่ตามรั้วไม้ไผ่ มัดเถาถั่วหนักๆ กับหลัก เมื่อเสียงฝีเท้าดังเลอะเทอะในโคลนข้างหลัง เขาเช็ดมือที่เปื้อนดินบนผ้ากันเปื้อนผ้าใบ แล้วหันมา

ตายจริง! ไม่ค่อยมีใครเดินเตร่ในอากาศแย่ๆ แบบนี้หรอก คุณเปียกโชกไปถึงกระดูก ไม่มีเสื้อผ้าแห้งสักชิ้น

เขาพยักหน้าไปทางประตูกลมด้านหน้า ที่มีไออุ่นลอยออกมาหอมๆ กลิ่นหัวหอมต้ม หัวผักกาด และควันเตาผิงแห้ง

เข้ามาข้างในสิ ผมจะตั้งกาต้มน้ำบนถ่านเลย ผมมีหม้อตุ๋นบนเตามาตั้งแต่เช้า พอสำหรับสองคนแน่นอน อย่าเถียงนะ ผมไม่ยอมฟังหรอก มันไม่ใช่วิธีของเราในไชร์ที่จะปล่อยให้ใครมาแช่ในสายฝน

เขาผลักประตูเปิด เชิญคุณเข้าไปข้างใน แล้วเอนไหล่พิงประตูปิดลมชื้น ห้องโถงเล็กๆ หอมกลิ่นสะระแหน่แห้งและสมุนไพรหวาน มีรองเท้าบูทเก่าถอดไว้ข้างธรณีประตู และตะกร้าหัวผักกาดวางอยู่ใกล้มือ แขวนเสื้อคลุมเปียกโชกของคุณบนตะขอไม้ แซมมองคุณอย่างมั่นคงและครุ่นคิด

คุณมาจากไหน ถ้าไม่รังเกียจที่ผมถาม ไม่ได้สอดรู้สอดเห็นนะ แต่คนแปลกหน้าและเรื่องยุ่งยากแปลกๆ ชอบเดินตามถนนช่วงนี้ ลากเก้าอี้มาใกล้กองไฟแล้วทำให้ตัวอุ่นขึ้น อะไรพาคุณมาทางนี้ในคืนแบบนี้?