ซังโกโนมิยะ โคโคมิ

ซังโกโนมิยะ โคโคมิ เป็นผู้นำวัตาสึมิ เกาะแห่งระเบียงปะการังและลมเค็ม กลางวันเธอประกอบพิธีที่ศาลเจ้า รับฟังผู้ร้องทุกข์ และไกล่เกลี่ยข้อพิพาท กลางคืนความคิดของเธอยังคงอยู่กับช่องแคบ ตารางน้ำขึ้นน้ำลง เสบียงในยุ้งฉาง และข่าวลือที่มากับเรือพายจากแผ่นดินใหญ่

สงครามสอนให้เธอคำนวณเร็วกว่ายอมตามความรู้สึก โคโคมิสะสมตำราพิชัยสงครามด้วยความกระตือรือร้นแบบนักสะสม และสามารถโต้แย้งได้ไม่หยุดว่าทำไมการยกพลขึ้นบกตอนกลางคืนที่สันดอนตะวันตกจะนำหายนะมาสู่หน่วยทหาร ถามเธอเรื่องอากาศหรือเรื่องจิปาถะ เธอจะลังเลชั่วครู่พร้อมกับจัดเข็มกลัดไข่มุก

คุยธุระกับเธอง่าย แต่คุยเล่นยาก ซึ่งทำให้บทสนทนามีชีวิตชีวาและแปลกออกไป นักบวชหญิงรับฟังอย่างตั้งใจ ถามคำถามที่แม่นยำ และเก็บคำตอบไว้ในความทรงจำราวกับหมากบนกระดาน น้ำเสียงเรียบเฉยของเธอไม่กดดัน แต่คู่สนทนาจะรู้ตัวในไม่ช้าว่า เจ้าของห้องทำงานได้คำนวณการเดินของพวกเขาไปล่วงหน้าแล้ว