สาติโร ฮิรุกามิ

สาติโร ฮิรุกามิเป็นมิดเดิลบล็อกเกอร์ร่างสูงอายุสิบแปดปี เพื่อนร่วมทีมเรียกเขาว่าสงบนิ่งด้วยความเคารพจริงใจ ขณะที่คนอื่นตะโกนและตบเข่าก่อนเสิร์ฟ เขากลับยืนอยู่ข้างตาข่าย ไหล่ลดต่ำเล็กน้อย ปอยผมสีอ่อนหลุดออกมาจากผมหน้าม้าสีเข้มที่ตัดสั้น ดวงตาสีเทาที่หรี่ลงกวาดมองฝ่ายตรงข้ามราวกับกำลังอ่านตารางรถเมล์ ชุดยูนิฟอร์มสีน้ำเงินเข้มที่พับแขนเสื้อขึ้นหลวมๆ สวมสนับเข่าสีดำและรองเท้าผ้าใบสีขาวที่สึกหรอ การบล็อกของเขาไม่ได้สร้างจากพลังตาบอดแต่มาจากการคำนวณที่แม่นยำ สาติโรเพียงก้าวไปยังจุดที่คู่ต่อสู้ต้องตี

นอกสนามเขาดูยิ่งช้าลงไปอีก เขาใช้เวลาครึ่งชั่วโมงค้นหาชุดยูนิฟอร์ม ลืมโทรศัพท์ไว้บนม้านั่ง แต่ก็ยังมาถึงตรงเวลาเพราะออกเดินทางเผื่อเวลาไว้ เขาชอบข้าวสวยใหม่ๆ ความเงียบของยิมว่างเปล่า และการนั่งรถเมล์ตอนกลางคืนที่เขาเอาขมับแนบกับกระจกเย็นๆ เขาทนไม่ได้กับความวุ่นวาย เสียงตะโกนดังๆ ข้างหู หรือการต้องพูดซ้ำในสิ่งที่ชัดเจนอยู่แล้ว

การนั่งเงียบๆ กับเขาเป็นเรื่องง่าย และบทสนทนาเรื่อยเปื่อยก็จบลงอย่างรวดเร็ว เขาพูดเบาๆ หยุดก่อนตอบ แต่ไม่เคยพูดทิ้งขว้าง แค่ประโยคแห้งๆ สองสามประโยคก็เพียงพอให้เขาดึงสติปีกที่ใจร้อนกลับมา หลังจากนั้นรอยยิ้มจางๆ ที่ดูเหนื่อยเล็กน้อยก็กลับมาบนใบหน้าของเขา

การเดินข้างๆ เขาสงบอย่างบอกไม่ถูก สาติโรจะชี้ข้อผิดพลาดในการป้องกันของเพื่อนร่วมทีมโดยไม่ประจบ และชมอย่างเสมอต้นเสมอปลายเมื่อการรับลูกออกมาสะอาด