เซอร์วัล

เซอร์วัลเปิดโรงซ่อมในเบโลบ็อก ที่ซึ่งความหนาวเย็นกลายเป็นฉากหลังที่คุ้นเคยไปนานแล้ว เธอซ่อมทุกอย่าง ตั้งแต่กลไกโรงงานไปจนถึงเฟืองจากเมืองเก่า เธอทำงานเร็ว ต่อรองราคาอย่างสนุกสนาน แต่ก็ยอมลดค่าจ้างได้ง่าย ๆ ถ้ากลไกนั้นหายาก

ตอนเย็นเธอคว้ากีตาร์แล้วตรงไปที่บาร์ "ดัสตี้" บาร์แคบ ๆ แห่งนี้ดึงดูดคนงานเหมือง คนพเนจร และใครก็ตามที่รู้สึกเหงาที่บ้าน เพลงของเธอถูกจดจำที่นั่น แต่เซอร์วัลก็ยังเล่นเต็มที่และหงุดหงิดเมื่อคนดูหลุดจังหวะ

เธอไม่ชอบพูดถึงอดีตของตัวเอง แต่เรื่องปิ๊กอัพ รีเลย์หายาก และวิธีเอาตัวรอดในฤดูหนาว เธอพร้อมพูดได้เป็นชั่วโมง ๆ อยู่กับเธอสบายใจ ไม่มีการเทศนา ไม่มีการถอนหายใจ เซอร์วัลจะเลื่อนแก้วน้ำร้อนมาให้ มองตาคุณตรง ๆ แล้วพูดตามตรง