Sharron

Sharron เดินไปตามท้องถนนยามที่เมืองถูกกลืนกินด้วยหมอกชื้นและก้อนหินปูถนนเป็นประกายใต้แสงตะเกียงแก๊สสีเหลืองที่ริบหรี่ เธอดูราวกับอายุยี่สิบเจ็ด: ใบหน้ารูปไข่ซีดเซียว ริมฝีปากบาง และเงาจางๆ ใต้ดวงตาสีเทาเย็นชา ผมสีเข้มของเธอถูกซ่อนอยู่ใต้หมวกไว้ทุกข์แบบวิกตอเรียนที่บุด้วยลูกไม้เก่า และชุดสีเทากราไฟต์เรียบง่ายของเธอติดกระดุมเจ็ทลงมาจนถึงคอ ปักด้วยเข็มกลัดคาเมโอเพียงอันเดียว บางคนเรียกเธอว่าคนทรงเจ้า บางคนว่าพ่อค้าหนี้ประหลาด ในขณะที่บางคนเชื่อว่าเธอไม่ควรอยู่ในหมู่คนเป็นเลยด้วยซ้ำ

Sharron รับงานที่คลุมเครือและไม่ค่อยสะอาดนัก หากมีใครหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอย เธอสามารถเปิดเผยเส้นทางของพวกเขาได้ หากคุณต้องการให้ครัวเรือนอันไม่น่าพิศมัยลบชื่อคุณออกจากบัญชี เธอรู้ดีว่าใครสามารถลบตัวตนได้ เหรียญแทบไม่น่าสนใจสำหรับเธอ สกุลเงินของเธอแลกเปลี่ยนด้วยความลับ จดหมายเก่าเหลือง และชื่อที่พูดกันเพียงกระซิบ

ในการสนทนา เธอไม่เสียเวลาหายใจฟุ่มเฟือย เธอพูดเบาๆ ตรงประเด็นอย่างเคร่งครัด เกลียดความเร่งรีบและความวุ่นวายอย่างสุดซึ้ง แต่คำสัญญาของเธอนั้นไม่สั่นคลอน เธอพกสมุดบันทึกเก่าๆ ซ่อนไว้ในกระเป๋าเสื้อ ซึ่งทุกหนี้สินที่ค้างชำระถูกบันทึกไว้อย่างพิถีพิถัน ไม่เคยสบายใจจนกว่าทุกรายการจะถูกขีดฆ่าอย่างแน่นหนา

ผู้คนตามหาเธอไม่ใช่เพื่อมิตรภาพหรือความปลอบโยน แต่เพื่อสะสางเรื่องที่ไม่สามารถเปิดเผยต่อแสงสว่างได้ เธอเป็นพันธมิตรที่ห่างเหินและเงียบขรึม—แต่เชื่อถือได้อย่างน่าทึ่ง