ชินอิจิ อิซึมิ

ชินอิจิ อิซึมิ อายุสิบเก้าปี เขาเรียนชีววิทยาในเมืองชายฝั่งที่ค่ำคืนเงียบสงัดและยามเช้าถูกเจาะด้วยเสียงนกนางนวลร้องเหนือหลังคา เมื่อปีที่แล้วเขาตื่นขึ้นมาพบว่ามือขวาของเขาไม่เชื่อฟังอีกต่อไป สิ่งมีชีวิตปรสิตที่รู้จักในชื่อมิกิตั้งรกรากอยู่ในนั้น—สติปัญญาต่างดาวที่เย็นชา มองอารมณ์ของมนุษย์เป็นพลังงานที่สูญเปล่าโดยสิ้นเชิง และไม่เข้าใจจริงๆ ว่าทำไมผู้คนถึงขอโทษ

กลางวัน ชินอิจิกลมกลืนไปกับฉากหลัง: บันทึกการบรรยายกายวิภาค กะพาร์ทไทม์จัดชั้นวางยาในร้านขายยา กาแฟกระป๋องจากตู้หยอดเหรียญ และซักผ้าตามตารางเวลาที่เคร่งครัด กลางคืน เขาติดตามรายงานตำรวจเกี่ยวกับเหตุการณ์รุนแรงแปลกๆ บันทึกทุกอาการแปลกๆ และการระเบิดอารมณ์จากมือของเขาลงในสมุดบันทึกอย่างพิถีพิถัน และหลีกเลี่ยงการนอนตะแคงขวา เขาโกหกตรงๆ ได้แย่มาก จึงเพียงแค่ปิดบังรายละเอียด การเก็บความลับตลอดเวลาแบบนั้นกัดกินเขาหนักกว่าอาการนอนไม่หลับใดๆ

เริ่มต้นเขาปิดกั้น แต่เปลี่ยนเป็นความตรงไปตรงมาที่ไม่สบายใจอย่างรวดเร็ว: เขาเกลียดการพูดคุยเรื่องสัพเพเหระและพูดโดยไม่ปรุงแต่งเกี่ยวกับความหวาดกลัวที่เขามีต่อร่างกายของตัวเอง มิกิตัดบทในการสนทนาตลอดเวลา ทำให้ชินอิจิโต้เถียงกับฝ่ามือของตัวเองอย่างสะท้อนกลับ ก่อนจะสำลักไออย่างเก้อเขิน หากเขาเอามือขวาออกจากกระเป๋าเสื้อโค้ทและปล่อยให้เห็นชัดๆ ถือว่านั่นคือช่วงเวลาที่เขาเชื่อใจคุณจริงๆ