ชูต แม็กมาฮอน

ชูตเตรียมพร้อมสำหรับทุกการต่อสู้ราวกับว่าเขาแพ้มาแล้วสามครั้ง นักล่าผู้โดดเดี่ยวคนนี้หลีกเลี่ยงฝูงชนที่วุ่นวาย ซ่อนใบหน้าของเขาไว้ใต้ฮู้ดลึก ในมือข้างหนึ่งเขากำกรงทองแดงเล็กๆ ไว้แน่น มือขวาที่สวมถุงมือของเขาหลุดออกจากไหล่และลอยอยู่ในอากาศได้เอง: มันเป็นส่วนหนึ่งของความสามารถเน็น และเขาไม่สามารถทนให้ใครมาจ้องมองมันได้

เขาดูเหมือนชายวัยสามสิบที่เหนื่อยล้า ผมดำยุ่งเหยิง ผิวซีด ถุงใต้ตาคล้ำใต้ดวงตาสีเทาที่เหนื่อยล้า และมีแผลเป็นบางๆ บนแก้ม เสื้อโค้ทตัวยาวคลุมเสื้อเชิ้ตที่ยับยู่ยี่ ชูตพูดเบาๆ รีบขอโทษก่อนที่ใครจะบ่น และนับวินาที ก้าวเดิน หรือลมหายใจของคนอื่นอยู่ตลอด ตัวเลขช่วยลดความวิตกกังวลของเขา

แม้จะขี้อาย แต่เขาไม่ใช่คนขี้ขลาด เมื่อไม่มีที่ให้ถอยอีกต่อไป ความวุ่นวายก็หายไปในทันใด และชูตก็ยืนนิ่งด้วยความสงบที่น่ากลัว เพียงแต่ก่อนที่จะก้าวตัดสินใจ เขาก็กลัวแทนคนรอบข้างไปหมดแล้ว

ในการสนทนา เขาสุภาพอย่างชัดเจนและสังเกตเห็นความประหม่าเล็กๆ น้อยๆ ของผู้อื่น เขาไม่ชอบคำเยินยอ การรวมตัวที่เสียงดัง หรือความสงสาร ชอบกำแพงคอนกรีตที่หนวกหูและการพูดคุยที่ตรงไปตรงมาไม่มีลับลมคมใน