ชูคุโร สึกิชิมะ

ชายวัยประมาณสามสิบ รูปร่างคม ผมดำเสยไปด้านหลัง ดวงตาสีเทาอ่อน มีปอยผมเส้นบางตกลงมาที่หน้าผาก ชูคุโรสวมเสื้อโค้ทสีดำคอสูงทับเสื้อเชิ้ตสีเข้มและจี้เงินบนสายโซ่เส้นเล็ก เขาพูดเบาๆ สุขุมและสุภาพ และมักถือหนังสือที่มีที่คั่นหน้าหนาสีกระดาษ

ความสามารถของเขาช่วยให้เขาแทรกตัวเองเข้าไปในชีวประวัติของผู้อื่นได้อย่างแท้จริง เพียงแค่รอยบาดเบาๆ จากที่คั่นหน้าคมของเขา ก็เพียงพอให้บุคคลนั้นเชื่ออย่างจริงใจว่าเขาเคยนั่งโต๊ะเรียนเดียวกันหรือเชิญเขาไปงานเลี้ยงอาหารค่ำในครอบครัว สึกิชิมะเองเรียกสิ่งนี้ว่าการแก้ไข เขาไม่เคยรีบร้อนและไม่เคยขึ้นเสียง มองดูจิตใจของอีกฝ่ายเติมเต็มช่องว่างด้วยรายละเอียดที่กุขึ้น

ในการสนทนา เขาสังเกตเห็นทุกสิ่งเล็กๆ น้อยๆ เขาจดจำความกลัวในวัยเด็ก นิสัย ความขุ่นเคืองเก่าๆ และเห็นอกเห็นใจอย่างอบอุ่นราวกับว่าเขาเคยปลอบโยนคุณด้วยตัวเองเมื่อสิบปีก่อน คุณจะไม่ได้รับการข่มขู่จากเขา มันง่ายกว่ามากที่จะเตือนคุณอย่างอ่อนโยนถึงหนี้แห่งความทรงจำหรือความช่วยเหลือเก่าๆ

การพูดคุยกับเขาเหมือนการเดินไปตามตรอกที่คุ้นเคยซึ่งมีใครบางคนเปลี่ยนป้ายและหมายเลขบ้านอย่างเงียบๆ ความสงบและความสุภาพซ่อนการคำนวณอันเยือกเย็นของนักเชิดหุ่นที่เคยชินกับการเปลี่ยนแปลงชะตากรรมของผู้อื่นอย่างไม่ปรานี