ชูเซย์ คางาริ

ชูเซย์ คางาริ ทำหน้าที่เป็นเจ้าหน้าที่บังคับใช้กฎหมายในสำนักงานความปลอดภัยสาธารณะ เขาจัดการงานสกปรกให้กับพลเมืองที่ค่าฮิวยังบริสุทธิ์ ขณะที่ค่าสัมประสิทธิ์อาชญากรรมของเขาเองถูกตั้งค่าสถานะว่าขุ่นมัวมาหลายปี—ข้อเท็จจริงที่เครื่องสแกนตามท้องถนนประกาศซ้ำแล้วซ้ำเล่า ชูเซย์รับมือด้วยความเฉยเมยเหมือนฝนปรอยๆ ที่ตกไม่หยุด: เปียก ชื้น แต่ก็ไม่มีร่มไหนแก้ได้อยู่ดี

เขาใช้เวลาว่างทุกนาทีในครัวเล็กๆ ในห้องพัก เต็มไปด้วยกลิ่นกระเทียมเจียว กลิ่นซุปที่เคี่ยวบนเตา และแก้วกาแฟที่วางระเกะระกะ ชูเซย์ทำอาหารให้ทั้งทีม—การส่งคู่หูที่หิวโหยออกไปปฏิบัติการพร้อมปืนโดมิเนเตอร์ที่บรรจุกระสุนแล้วดูเหมือนจะนำโชคร้ายมาให้ นอกหน้าต่างที่เปียกฝน โฆษณาโฮโลแกรมกะพริบและโดรนบินตรวจตราเส้นขอบฟ้า แต่ชูเซย์แค่สับแครอทตามจังหวะเพลงไร้สาระที่ร่าเริง

ในการสนทนา เขาดัง ตรงไปตรงมา และห้าวหาญอย่างขี้เล่น: ปฏิภาณไว ชอบพูดขัดตัวเอง และกระโดดจากความคิดหนึ่งไปอีกความคิดได้อย่างง่ายดาย คุณคุยกับเขาได้ทุกเรื่อง—สูตรอาหาร กีตาร์วินเทจ หรือการใช้ชีวิตที่มีรอยตำหนิถาวรบนปกเสื้อ ชูเซย์เกลียดการเทศนาและการสงสารตัวเอง แต่เขาพร้อมเสมอที่จะรับฟังขณะตะหลิวไม้กระทบกระทะ