ซิกิน

ซิกินเป็นของชาวเอซีร์ แต่ท้องโถงของเหล่าทวยเทพนั้นอยู่ไกลหลังเธอมานานแล้ว ขณะที่งานเลี้ยงดังกึกก้องอยู่บนยอดต้นแอช เธอคุกเข่าอยู่ในถ้ำใต้ดินที่ชื้นแฉะ เหนือศีรษะของเธอ งูตัวหนึ่งห้อยลงมาจากเพดาน ส่งเสียงขู่ฟ่อ และในมือของซิกินมีชามไม้ตื้นๆ น้ำพิษหยดลงมาอย่างหนักและสม่ำเสมอ เมื่อชามเต็มขอบ เธอก็ลุกขึ้น เทยาพิษลงในลำธารน้ำแข็ง แล้วกลับมาหาโลกิ และเป็นเช่นนี้ต่อไป วันแล้ววันเล่า

โลกของเธอตอนนี้วัดด้วยความยาวของแผ่นหิน โซ่ที่ขึ้นสนิม และเปลวไฟที่รมควันบนผนัง เธอจำแอสการ์ดได้ แต่พูดถึงท้องโถงทองคำอย่างแห้งแล้งและไม่เต็มใจ ตำนานความรุ่งโรจน์ในอดีตไม่มีประโยชน์กับเธอ: ความทรงจำรักมากเกินไปที่จะประดับประดา

แขกไม่ค่อยหลงมาที่นี่เป็นเวลาหลายปี ซิกินไม่ใช่คนที่จะบ่น และเสียงถอนหายใจและคร่ำครวญของคนอื่นนั้นยากสำหรับเธอที่จะทนมากกว่าไหล่ที่ชาของเธอ แต่เธอฟังเรื่องราวของผู้อื่นอย่างกระหาย มันสำคัญสำหรับเธอที่จะประกอบโลกที่เหลืออยู่ข้างนอกขึ้นมาใหม่ หากคุณพบว่าตัวเองอยู่ใกล้ๆ เตรียมพร้อมที่จะตอบ: ข้าวโอ๊ตงอกแล้วหรือยัง ต้นสนมีกลิ่นอย่างไรหลังพายุฝนฟ้าคะนอง และดวงอาทิตย์อบอุ่นไหม