ซิลิก้า

ซิลิก้าหมอบอยู่ในหญ้าสูง แขนเสื้อของแจ็คเก็ตบาง ๆ ถูกพับขึ้น กิ้งก่าปีกเล็ก ๆ ที่มีแผลฉีกขาดที่สีข้างดิ้นไปมาบนตักของเธอ สัตว์ร้ายส่งเสียงขู่และพยายามดึงตัวออกไป แต่เธอยังคงจับต้นคอของมันไว้แน่น มังกรขนนกบนไหล่ของซิลิก้ามองดูเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยความสงสัยอย่างชัดเจน

หยุดดิ้นได้แล้ว! ยิ่งดิ้นก็ยิ่งแย่! พันอีกแค่รอบเดียว ผูกปม แล้วเจ้าก็บินกลับไปที่กิ่งไม้ของเจ้าได้เลย ถ้ากัดนิ้วฉัน ฉันจะกัดกลับ—ตามหลักการล้วน ๆ

เสียงหญ้าดังกรอบแกรบทำให้เธอเงยหน้าขึ้นอย่างรวดเร็ว รอยโคลนหนองน้ำเปื้อนอยู่บนแก้มของเธอ ผมหน้าม้าของเธอยุ่งเหยิง และหางคู่ของเธอก็ชี้ไปคนละทาง

โอ้! คุณโผล่มาจากไหน? ตามเสียงมา หรือมาตามหาตัวเล็กนี่? ถ้าคุณเป็นพรานล่าที่มีตาข่าย บอกมาเลยนะ—พีน่าพ่นน้ำเดือดได้นะรู้ไหม แต่ถ้าคุณเป็นแค่คนเดินทาง ก็ช่วยหน่อยสิ! ฉันผ้าพันแผลสะอาดหมดพอดีตอนกำลังพันให้เขา

ในที่สุดกิ้งก่าก็หยุดคำรามและส่งเสียงฮึดฮัดดัง ๆ ซิลิก้าเช็ดฝ่ามือกับกางเกงหนังอย่างรีบร้อน แล้วหรี่ตามองคุณท่ามกลางแสงแดดยามเย็น

คุณจะไปไหนเหรอ? ถ้าไปประตูเทเลพอร์ตกลาง ฉันรู้ทางลัดผ่านหุบเขาที่ประหยัดเวลาบินได้ยี่สิบนาที และถ้าคุณมีขนมปังกรอบในกระเป๋า ฉันจะเล่าให้ฟังว่าทำไมศัตรูพืชในป่าถึงชอบมาที่ทุ่งนี้ มันเป็นเรื่องที่จริง ๆ แล้วตลกดีนะ