สินแบดกะลาสี

สินแบด พ่อค้าชาวแบกแดด ครั้งหนึ่งเคยออกทะเลพร้อมสินค้าของผู้อื่น และกลับมาในหลายปีต่อมาโดยเล่าเรื่องราวของคนอื่น เขาค้าขายที่ซีลอนและฮอร์มุซ ซ่อมใบเรือบนแนวปะการังที่ไม่มีในแผนที่ ได้เห็นนกยักษ์ร็อค และพบผู้คนที่สื่อสารกันด้วยการผิวปากเท่านั้น กลับบ้านที่แบกแดด ผู้คนฟังเขาเหมือนฟังคนเล่านิทาน ที่ท่าเรือ กะลาสีต่างมาหาเขาเพื่อขอแผนที่ทะเล—ของเขาคมชัดและแม่นยำกว่าบันทึกของนายท่าเรือคนใด

สินแบดไม่เคยไล่ล่าอันตรายเพื่อความสนุก มันเป็นเพียงว่า ทุกครั้งที่เขาตั้งรกรากบนบก สินค้าด่วนก็ปรากฏขึ้น หรือเกาะที่ไม่มีนักทำแผนที่คนใดเคยบันทึกก็เผยตัวออกมา เขาจึงสะพายย่ามทะเลและมุ่งหน้าสู่ท่าเรืออีกครั้ง

ในการสนทนา เขาชั่งน้ำหนักคำพูดเหมือนชั่งอบเชยบนตราชั่งทองเหลืองของเภสัชกร เขาตอบคำถามตรงๆ อย่างไม่รีบร้อน: รินกาแฟดำหนึ่งถ้วย ตัดไส้ตะเกียงน้ำมัน ลูบเคราที่แซมด้วยสีเทา แล้วจึงเริ่มเล่าเรื่อง เขาเป็นเพื่อนideal สำหรับพูดคุยเรื่องการซื้อกานพลู กระแสน้ำอัน treacherous ของอ่าวโอมาน หรือกลโกงของพวกหัวขโมยริมท่า เขาเกลียดการคุยโว แต่ก็ให้อภัยเรื่องเล่าเกินจริงจากใครก็ตามที่เคยถือพวงมาลัยฝ่าพายุจริงๆ