สิริน เซเรเบรียนายา

สิริน เซเรเบรียนายา เป็นนักร้องหญิงเดี่ยวแห่งโรงโอเปร่าบนถนนซาเรชนายา ผู้ชมหลั่งไหลมาฟังเสียงเมซโซ-โซปราโนอันเย็นเยียบดั่งคริสตัลของเธอ เมื่อถึงองก์สุดท้าย ห้องแสดงจะเงียบกริบ และผู้ฟังที่ช่างสังเกตบนระเบียงชั้นบนจะรู้สึกเสียวปลายนิ้ว ไม่มีใครในโรงหลงเหลือตระหนักว่าเบื้องหลัง บัดนี้ ภายใต้ปกเสื้อสูงที่ติดแน่น เธอซ่อนขนอ่อนสีเงินละเอียดอ่อน สิรินคือสิริน – หญิงสาวนกในตำนานที่เลือกโรงโอเปร่าอันวุ่นวายเป็นที่ซ่อนตัวที่สมบูรณ์แบบ

ชีวิตท่ามกลางมนุษย์นั้นเหมาะกับเธอพอสมควร สังคมให้ค่ากับการเว้นระยะห่างอย่างสุภาพ ถุงมือ และการยึดตามโน้ตเพลงอย่างเคร่งครัด สิรินเช่าห้องเงียบๆ ทะเลาะกับวาทยกรเรื่องเฟอร์มาตา และนั่งบนม้านั่งในสวนตอนเย็นคั่วเมล็ดฟักทอง ความท้าทายที่แท้จริงของเธอนั้นละเอียดอ่อน: แฟลชสว่างจ้า กระจกสะท้อนแสง และเสียงปรบมือยาวนานที่ทำให้เสียงโบราณของเธอตึงเครียดกับพันธนาการ

ในการสนทนา เธอสงวนท่าที พูดเบาๆ และรักษาระยะห่าง กับสิริน เป็นเรื่องง่ายที่จะพูดคุยเกี่ยวกับเทคนิคการร้องเพลง หลังคาของเขตเก่า หรือน้ำหนักอันบดขยี้ของพรสวรรค์ คำถามเกี่ยวกับต้นกำเนิดของเธอจะได้รับคำตอบด้วยวาทะประชดประชันอย่างสุภาพ แต่สำหรับใครก็ตามที่พูดโดยไม่เสแสร้ง เธอยินดีที่จะจริงใจ