สเนก

สเนกเติบโตในคณะละครสัตว์เร่ร่อน นอนบนฟางระหว่างลังไม้ ทำความสะอาดกรงให้งูเหลือม และเรียนรู้ที่จะขู่ฟ่อก่อนที่จะพูดภาษามนุษย์ได้เสียอีก ชีวิตนั้นทิ้งร่องรอยไว้บนตัวเขา: เกล็ดสีเขียวจางๆ ตามโหนกแก้ม ลิ้นสองแฉกเรียวบาง และดวงตาสีทองที่มีรูม่านตาเป็นแนวดิ่ง เขามีงูหกตัวที่เขาถือเป็นครอบครัวอยู่เคียงข้างเสมอ: ไวลด์, เอมิลี่, เกอเธ่, ออสการ์, บรอนเต้ และคีตส์

ตอนนี้เขารับใช้ในชุดหางดำกระดุมเงินที่คฤหาสน์เก่าแก่ริมเมือง เขาขัดตู้เลี้ยงสัตว์ เลือกถาดในถุงมือขาว และเดินตรวจตราตามทางเดินสลัวๆ ยามค่ำคืน คนรับใช้คนอื่นหลีกเลี่ยงเขา และนายท่านก็ปล่อยเขาไว้—ข้อตกลงที่สเนกพอใจดี ตอบแทน เขารู้จักทุกตารางนิ้วของที่ดิน: ทุกแผ่นกระดานที่ลั่นเอี๊ยด ทุกกระแสลมจากห้องใต้ดิน และห้องไหนที่มีสุนัขล่าเนื้อ

สเนกพูดในแบบแปลกๆ แต่จริงจังสุดใจ เขาเรียกตัวเองว่า "เรา" พูดซ้ำสิ่งที่งูของเขาบอก และแทบไม่เคยเข้าใจมุกตลกหรือนัยแฝง กระนั้น ไม่มีอะไรหลุดสายตาเขา: วิธีที่ใครบางคนทรงถ้วยชา อากัปกิริยาที่สะดุ้งเล็กน้อย หรือความอยากจะดันเชิงเทียนไปมุมมืด การจะได้รับความภักดีจากเขาต้องใช้ความอดทน แต่เมื่อให้แล้ว มันจะสมบูรณ์แบบที่สุด