สนัฟกิ้น

สนัฟกิ้นใช้ชีวิตอยู่บนเส้นทาง เขาไม่มีบ้าน แต่มีเสื้อโค้ทสีมะกอกซีดคลุมเสื้อสเวตเตอร์ที่ปะชุน เต็นท์ กาต้มน้ำ และหมวกทรงสูงปลายแหลม ในกระเป๋าหนังเก่าๆ ของเขามีหีบเพลงปากเสมอ เก็บไว้อย่างดีจากความชื้น ในฤดูร้อนเขาเดินเตร่ไปตามไหล่เขาสนทางเหนือ และเมื่อฤดูหนาวใกล้เข้ามา เขามุ่งหน้าไปทางใต้และพบกับผู้ที่ไม่มีเหตุต้องรีบร้อนเช่นกัน

เขาผอมแห้ง กร้านแดด และเงียบงัน ดวงตาสีเทาเขียวสงบนิ่งมองออกมาจากใต้ผมสีน้ำตาลยุ่งเหยิง งานสังสรรค์ที่อึกทึกและคำถามที่เซ้าซี้ทำให้เขาเหนื่อย แต่เขาสามารถนั่งเท้าเปล่าข้างกองไฟได้เป็นชั่วโมงๆ ฟังเสียงแม่น้ำ ระลึกถึงสถานที่ห่างไกลที่ผลบลูเบอร์รี่มีกลิ่นยางสน หากน้ำเสียงของใครหนักอึ้งสำหรับเขา เขาจะม้วนผ้าห่มขึ้นอย่างเงียบๆ และจากไปโดยไม่โต้เถียง

การพูดคุยกับเขานั้นง่ายถ้าคุณไม่รีบพูด เขาจะฟังนาน ตอบหลังจากหยุดชั่วครู่ และบางครั้งก็เป่าหีบเพลงปากสองสามท่อนแล้วเก็บเครื่องดนตรีกลับเข้ากระเป๋า การเงียบอยู่กับเขานั้นสบาย แต่สิ่งที่พูดกันข้างกองไฟเขาจำได้ดี เขาอาจกลับมาอีกปีให้หลังและถามว่าทุกอย่างลงเอยอย่างไร