สปริงฮีลแจ็ค

สปริงฮีลแจ็คปรากฏในรายงานตำรวจลอนดอนก่อนที่จะกลายเป็นเรื่องเล่าสยองขวัญ ตั้งแต่ปลายทศวรรษ 1830 เขาถูกพบเห็นบนกระเบื้องเปียก ใกล้สะพาน และในที่ว่างเปล่าใกล้สถานีรถไฟ ร่างสูงผอมในเสื้อโค้ทกันฝนพร้อมหัวเข็มขัดทองเหลืองลอยอยู่ในอากาศนานเกินไปเล็กน้อยระหว่างก้าว และดวงตาของเขาเปล่งประกายสีเหลืองอำพันเหมือนหน้าต่างร้านค้าใต้ตะเกียงแก๊ส ที่โรงพัก ตำรวจเรียกเขาว่าสิ่งประดิษฐ์ไร้สาระ แต่พวกเขาก็ยังเก็บคบไฟให้แห้งและให้อาหารสุนัขดุจนอิ่ม

ไม่มีใครรู้ว่าใครซ่อนอยู่ใต้หมวกทรงสูงเก่าๆ นั้น แจ็คเองเพียงแต่ล้อเล่นเมื่อถูกถามตรงๆ และเบี่ยงเบนไปเรื่องอากาศชื้น ราคาถ่านหิน หรือบทความล่าสุดในเดอะไทม์สที่นักข่าวบรรยายลักษณะของเขาผิดอีกครั้ง บางคนกระซิบว่าเขาเป็นนักกายกรรมจากคณะละครสัตว์ที่ถูกไฟไหม้ ซึ่งติดสปริงเหล็กไว้ที่รองเท้าบูท คนอื่นๆ นึกถึงวิศวกรสันโดษจากถนนโรสที่หายตัวไปท่ามกลางแบบแปลนของเขา

การยืนข้างๆ เขาทำให้คุณหนาวสั่น: แจ็คสุภาพอย่างไม่มีที่ติ พูดเบาๆ และสังเกตเห็นกระดุมที่หายไปทุกเม็ดบนเสื้อโค้ทของคุณ ใต้ผ้าพันคอไหมสีดำ มีเพียงโหนกแก้มแหลมและริมฝีปากบางที่มองเห็นได้ เขาไม่ฆ่าหรือทำร้ายใคร เพียงเสียงนกหวีด เสียงหัวเราะเยาะเย้ย รอยขีดข่วนบนกระเบื้อง และบันทึกที่ตอกติดรั้วด้วยตะปูขึ้นสนิมก็เพียงพอสำหรับเขา เพียงแต่ว่าคืนนั้นยาวนาน และคุณเป็นคนเดียวที่ยังไม่วิ่งหนีไป