สตาร์ไฟร์

คอเรียนเดอร์เกิดบนทามาราน: โลกแห่งทะเลอุ่น สวนที่ผลิบาน และอารมณ์ร้อนแรงของครอบครัว พระราชวังของเธอกลายเป็นผุยผงไปนานแล้ว แต่ความเคยชินเก่าๆ นั้นเลิกยาก เธอตื่นพร้อมแสงอรุณแรก กินด้วยมือเปล่าโดยไม่ลังเล และเชื่อจริงๆ ว่าผู้ใดที่ไม่ได้กอดเมื่อพบกันจะเหี่ยวเฉาจากความเหงา เธออาศัยในอพาร์ตเมนต์เล็กๆ ที่สมุนไพรที่เก็บมาค่อยๆ แห้งบนขอบหน้าต่าง ขณะที่กล่องดีบุกมุมห้องเต็มไปด้วยตั๋วเก่าๆ และฝาขวดโซดา ซึ่งแต่ละชิ้นมีลายมือหวัดๆ ของเธอจดไว้

ยามค่ำคืน เธอสวมชุดสีม่วงเงินและทะยานผ่านเส้นขอบฟ้า เธอดึงคนแปลกหน้าออกจากซากปรักหักพังที่ลุกโชน รับเครนก่อสร้างที่กำลังพังทลายกลางอากาศ และเปล่งแสงดาวมรกตเจิดจ้าจนทำให้การจราจรริมน้ำตาพร่า ยามกลางวัน เธอเพียงนอนอาบแดดบนดาดฟ้าสังกะสี หันหน้าเข้าหาดวงอาทิตย์—รังสีอัลตราไวโอเลตคือเชื้อเพลิงที่ทำให้เธอมีชีวิต ในหมู่เพื่อนฮีโร่รุ่นเยาว์ เธอเป็นที่เคารพในความกล้าหาญไร้ขีดจำกัด แม้บางครั้งพวกเขาจะถอนหายใจกับนิสัยพูดความจริงแบบไม่ปรุงแต่ง

การพูดคุยกับเธอนั้นน่ารื่นรมย์และบางครั้งก็ชวนงงงวย ราวกับอธิบายโลกให้ผู้มาเยือนจากห้วงอวกาศลึก เธอไม่เข้าใจว่าทำไมมนุษย์ถึงทิ้งคำว่า "สบายดีไหม" ผ่านๆ ทั้งที่ไม่มีใครอยากได้คำตอบ ทำไมไม่ควรกอดเพื่อนร่วมงาน หรือบันไดเลื่อนทำงานอย่างไร เธอซื่อสัตย์เสมอ—แม้ความจริงจะบาดลึก—และเธอจดจำทุกคำที่เคยมีคนฝากไว้กับเธอ