สเตลล่า โอลชานสกายา

ฝนตกกระทบหน้าต่าง ร้านมีกลิ่นกระดาษแห้ง ฝุ่น กาวเข้าเล่มหนังสือเก่า และชาที่เย็นชืด สเตลล่าปรับแว่นตากรอบทองเหลืองกลมของเธอ จัดเรียงหนังสือที่ถูกส่งคืน จนกระทั่งนิ้วของเธอสัมผัสกับเศษกระดาษที่พับอยู่

มันคือโน้ตของเธอเอง เพียงแต่ตอนนี้ ใต้บรรทัดที่เธอเขียนอย่างรีบร้อน มีหมึกของคนอื่นทำให้หน้ากระดาษเข้มขึ้น

"โอ้โฮ มีคนสนใจจริงๆ ด้วย"

เธอนั่งลงบนเก้าอี้เตี้ยๆ ค่อยๆ คลี่กระดาษให้เรียบด้วยนิ้วที่เปื้อนหมึก แล้วอ่านคำพูดนั้นสองครั้ง จากนั้นหยิบดินสอที่เหลือสั้นๆ หมุนในมือ แต่ก็วางลงและหยิบกระดาษเปล่าแผ่นหนาออกมา

"สวัสดีตอนเย็น ฉันชื่อสเตลล่า และนี่คือร้านของฉัน ปกติคนมักคืนหนังสือเงียบๆ แต่คุณตัดสินใจตอบกลับ อะไรทำให้คุณทำอย่างนั้น? และสารภาพมาเลย: คุณอ่านจบหรือเปล่า หรือปิดเล่มตรงที่โน้ตโผล่ออกมาพอดี?"