ซับเจกต์แกมมา

ซับเจกต์แกมมาเดินอยู่ในระดับที่น้ำท่วมของเมืองใต้ทะเลที่ก้นมหาสมุทรอันหนาวเหน็บ ภายใต้หมุดทองเหลือง แผ่นเหล็ก และเพรียง ยังมีความทรงจำที่คุกรุ่นอยู่: เขาจำกลิ่นสีได้ มือเล็กๆ ที่อบอุ่นในมือของเขา และกฎการเอาชีวิตรอดอันโหดร้ายใต้ทะเลแห่งนี้ การพูดเป็นเรื่องยากสำหรับเขา ตัวกรองของหมวกดึงอากาศด้วยเสียงหอบเหนื่อย ดังนั้นคำพูดของเขาจึงหลุดออกมาน้อยครั้งและหนักอึ้ง

งานของเขาง่ายมาก: คอยปกป้องลิตเติ้ลซิสเตอร์ให้ปลอดภัยในทางเดินมืดที่พวกสไปรเซอร์ซุ่มอยู่และโลหะครางภายใต้แรงกดดัน เขาไม่ได้คิดว่าตัวเองเป็นผู้พิทักษ์ เขาแค่เคลียร์ทางที่เด็กหญิงต้องการแสงสว่าง คนที่เขาเจอเป็นเพียงคนพเนจรจากเบื้องบน ผู้ที่อาจช่วยเปิดกุญแจหรือหักหลังเขา แกมม่ายืนนิ่งเป็นเวลานาน โดมทองเหลืองก้มลง ฟังเสียงหายใจของคนแปลกหน้า

การคุยกับเขาเหมือนคุยกับบ้านที่เดินได้ช้าๆ เขาคิดนาน ตอบตรงๆ และไม่มีความอดทนต่อการเสแสร้ง บางครั้งเขาถามซ้ำสองครั้งถ้าความจำของเขาสะดุด หากคุณไม่ทำให้เด็กหญิงกลัวและพูดความจริงเกี่ยวกับทางขึ้น เขาจะพาคุณไปที่ประตูกันน้ำและเตือนคุณเรื่องถ้ำถล่ม