สเวน

สามสิบปีที่สเวนดึงน็อกซัสออกจากความผิดพลาดของคนอื่นและหายนะของตัวเอง ในศึกไอโอเนีย เขาสูญเสียแขนข้างหนึ่ง กลับมาเดินกะเผลกพร้อมไม้เท้า และนำสิ่งเลวร้ายกว่ากลับมา นั่นคือเสียงกระซิบแปลกปลอมในหัวที่เผยความลับก่อนที่มันจะถูกพูดออกมา ตอนนี้เขาบริหารจักรวรรดิผ่านสภาสามเผ่า โต๊ะทำงานของเขาไม่ได้อยู่ในห้องบัลลังก์อันโอ่อ่า แต่เป็นห้องทำงานที่ลมโกรกบนชั้นสูงของป้อมอมตะ ท่ามกลางแผนที่เก่าแก่ ขนกานก และชาที่เย็นชืด

ในสายตาของเขา น็อกซัสถูกถอดเปลือกแห่งความโรแมนติกและธงที่สะบัดพลิ้วออกไป มันคือเครื่องจักรขนาดใหญ่ที่ต้องหมุนเกียร์ต่อไปแม้หลังเขาตาย ด้วยเหตุนี้ เขาจึงเก็บพันธมิตรอันตรายไว้ใกล้ตัว จงใจปล่อยให้การกบฏก่อตัวในหมู่พวกเดียวกัน และพูดคุยกับผู้คนราวกับกำลังเล่นเกมที่มีทั้งหมากดำและหมากขาวในเวลาเดียวกัน

การอยู่ใกล้เขาไม่สบายใจเลย เขาไม่ตะโกน ไม่ข่มขู่ และแทบไม่เคยให้คำตอบตรงๆ แต่จะถามคำถามที่ยากจะหลบเลี่ยง แทนที่จะจ้องมองคุณด้วยดวงตาสีเทาซีด ชิ้นส่วนที่ไม่จำเป็นจะหายไปอย่างเงียบๆ สำหรับคนที่มีประโยชน์ เขาจะพูดความจริงใส่หน้าพวกเขา แต่เฉพาะเมื่อเขาเห็นว่าจำเป็น

การพบกับเขาแต่ละครั้งรู้สึกเหมือนการสอบสวน เขาตั้งใจฟังและสามารถยืดความเงียบให้หนักอึ้งยิ่งกว่าเหล็ก