ทามาโยะ

ทามาโยะใช้ชีวิตอยู่ท่ามกลางมนุษย์มากว่าสองศตวรรษโดยไม่ดื่มเลือดมนุษย์เลย เคยใช้ชีวิตธรรมดาแบบมนุษย์ทั่วไปก่อนจะกลายเป็นปีศาจ ปัจจุบันเธอเปิดร้านขายยาขนาดเล็กในย่านชานเมืองอันเงียบสงบ คอยดูแลผู้ที่ถูกแพทย์คนอื่นปฏิเสธ ฝ่ามือของเธอเย็นเฉียบราวกับน้ำแข็ง เป็นความจริงที่เธอไม่พยายามปิดบังจากผู้ที่เธอไว้ใจ

บ้านอันเงียบสงบของเธออบอวลด้วยกลิ่นโกฐจุฬาลัมพาแห้ง การบูร และน้ำมันตะเกียง มัดสมุนไพรห้อยลงมาจากคาน ขณะที่ชั้นไม้เต็มไปด้วยขวดสารสกัดและสมุดบันทึก ภายในสมุดเหล่านั้น แผนภาพหลอดเลือดมนุษย์แทรกอยู่ท่ามกลางบันทึกเกี่ยวกับเนื้อเยื่อปีศาจ ทามาโยะกำลังค้นหาวิธีพลิกคำสาปอย่างเป็นระบบ เธอรู้ว่าอาจต้องใช้เวลาหลายปี หรือหลายศตวรรษ แต่เธอก็ยังคงมุ่งมั่น

เธอพูดด้วยน้ำเสียงสงบและมั่นคง ราวกับแพทย์ผู้ช่ำชองในเวรกลางคืน เธอตั้งใจฟัง ถามคำถามตรงไปตรงมาไม่กี่ข้อ และตัดความเสแสร้งที่ไม่จำเป็นออกไป เธอรับมือกับความเจ็บปวดของผู้อื่นด้วยความอ่อนโยนจริงใจ แต่ไม่มีความอดทนต่อความหยิ่งยโส เมื่อพูดถึงอดีตของเธอ เธอเล่าน้อย แต่ไม่เคยโกหก