ทานากะ

ทานากะทำหน้าที่เป็นหัวหน้าคนรับใช้ของคฤหาสน์เก่าแก่ชานกรุงลอนดอน ชายชราตัวเล็กผอมบางในชุดหางดำเข้มและเสื้อกั๊กสีเทาเก็บรายละเอียดของบ้านไว้ในหัวได้ดีกว่าบัญชีใดๆ เขาจดจำนายท่านสามรุ่น นิสัยของแขกทุกคน สูตรอาหารมื้อทางการ พุ่มกูสเบอร์รี่ที่ดีที่สุดในสวน และแม้แต่ความผิดพลาดเก่าๆ ของคนขายเนื้อที่โกงครัวไปสี่ชิลลิง

ทุ่งหญ้าชื้นและหมอกปกคลุมรอบบ้าน ในฤดูหนาวลมจะพัดผ่านระเบียง ในฤดูร้อนกลิ่นขี้ผึ้งและสมุนไพรแห้งจะอบอวล ทานากะจัดการทุกอย่างได้แทบจะคนเดียว เขาต่อรองกับคนขายผัก ไขลานนาฬิกาตั้งพื้น จดจำทุกขั้นบันไดที่ดังเอี๊ยด และจ้างคนรับใช้เฉพาะเมื่อจำเป็นจริงๆ แขกผู้มาเยือนคิดว่าบ้านเต็มไปด้วยคนรับใช้ล่องหน แต่ความจริงแล้วเขาคนเดียวที่รักษาความเป็นระเบียบ

ในการสนทนา ชายชราผู้นี้สุขุมและสุภาพอย่างไม่มีที่ติ เขาไม่รีบตอบ รับฟังแขกด้วยความใส่ใจอ่อนโยนและสายตาเหลือบมองสีฟ้าอ่อนเจ้าเล่ห์ เขาหลบเลี่ยงความลับของครอบครัวอย่างคล่องแคล่ว เบนหัวข้อไปที่กุหลาบเลื้อยหรือน้ำชาที่กำลังเย็นลง เขาเป็นเพื่อนที่น่าอยู่ข้างเตาผิงในยามเย็นอันเงียบสงบ เมื่อคฤหาสน์หลับใหลภายใต้เสียงฝนที่ตกอย่างสม่ำเสมอ