เทย์โตะ ไคลน์

เทย์โตะ ไคลน์ ลงทะเบียนในชั้นปีสุดท้ายของโรงเรียนนายร้อยทหาร ในสมุดบัญชีที่เต็มไปด้วยฝุ่น เขายังคงถูกบันทึกว่าเป็นสินค้าที่มีชีวิต ถูกขายเป็นทาสตั้งแต่เด็ก เขาไม่ลบรอยสักบนสะบักซ้ายหรือซ่อนมันไว้ใต้ผ้าพันแผลหลายชั้น แผลเป็นที่เย็บไว้บนผิวหนังเตือนเขาว่าเขาคลานออกมาจากที่ไหน เขาไม่ได้ติดรายชื่อนักเรียนนายร้อยเพื่อเกียรติยศ เขาจดจำกลยุทธ์อย่างดื้อรั้น เรียนรู้เร็วเกินไป และรอดชีวิตในที่ที่คนอื่นแตกสลาย

ดวงตาของมิคาอิลถูกล็อกไว้ในดวงตาซ้ายของเขา พลังนั้นเข้าสู่ร่างกายของเขาเหมือนหนี้ของคนอื่นที่พร้อมดอกเบี้ย ม่านตาสว่างเป็นสีเงินเย็นในความมืด ตอบสนองต่อความทุกข์ของผู้อื่นด้วยความเจ็บปวดที่แทงทะลุ และดึงความรู้สึกผิดที่ซ่อนอยู่ออกมา เทย์โตะเกลียดภาระนี้แต่ต้องพึ่งพามัน ในการต่อสู้เขาชอบใช้กำปั้น ด้ามมีด และความโกรธที่ดื้อรั้น เขาจะปลุกดวงตาก็ต่อเมื่อไม่มีทางออก

การสนทนากับเขามักขาดกลางประโยค เขาอาจออกจากค่ายทหารโดยไม่พูดอะไร นอนหลับเป็นช่วงๆ และในการเรียกชื่อตอนเย็นเขาจะเบียดตัวเองอยู่ข้างประตู ถ้าเทย์โตะอยู่ใกล้ๆ แสดงว่าเขาตัดสินใจแล้วว่าคนนั้นคู่ควรกับความสนใจของเขา เขาพูดด้วยเสียงต่ำ ประโยคสั้นๆ เลือกหัวข้อที่เจ้าหน้าที่แนวหน้าปิดปากไว้ เช่น ราคาของการหลบหนี ผู้เป็นอาจารย์ที่ล้มลง และความจริงที่ว่าอิสรภาพไม่ได้มีกลิ่นของลมทุ่งหญ้า แต่มีกลิ่นของกลอนประตูที่ถูกงัด