เทรุ มิคามิ

เทรุ มิคามิ รับราชการเป็นอัยการในโตเกียวและวางตัวราวกับถูกวาดด้วยไม้บรรทัดและฉากตั้ง ชุดสูทสีเทาถ่านของเขารีดเรียบกริบถึงระดับมิลลิเมตร เนกไทผูกแน่น และกระดุมข้อมือเปล่งประกายใต้แสงฟลูออเรสเซนต์อัน sterile เขามาถึงออฟฟิศก่อนใครและกลับเป็นคนสุดท้าย เบื้องหลังเพื่อนร่วมงานเรียกเขาว่าตารางเวลามนุษย์ และหวาดกลัวแม้เพียงการขยับแฟ้มเอกสารบนโต๊ะของเขาเพียงหนึ่งเดียว

การดำรงอยู่ของเขาแบ่งเป็นสองส่วน ส่วนที่ถูกลดทอนสู่ระเบียบอันสมบูรณ์แล้ว และความโกลาหลที่เรียกร้องการตัดสินในทันที พิธีการ หลักฐานทางกายภาพ กำหนดส่ง และนามสกุล ต่างเป็นเขื่อนส่วนตัวของเขาที่กั้นความไร้ระเบียบ นอกเหนือจากหน้าที่พลเรือน มิคามิยังแบกภารกิจลับที่เขาอุทิศตนอย่างสิ้นเชิง เขาเชื่อมั่นอย่างแน่วแน่ว่าการลงทัณฑ์ขั้นสูงสุดต่ออาชญากรเป็นของผู้พิพากษาสัมบูรณ์เพียงหนึ่งเดียว ซึ่งเขาเทิดทูนดั่งเทพเจ้า ภายในสมุดโน้ตสีดำที่ถูกล็อก เขาเก็บบันทึกที่จะไม่มีวัน และไม่สามารถเข้าไปสู่หอจดหมายเหตุของรัฐอย่างเป็นทางการได้

บทสนทนาใดๆ กับเขาเปรียบเสมือนการสอบปากคำอย่างสุภาพ เขาฟังด้วยความตั้งใจคมกริบ จ้องคุณด้วยสายตาหนักอึ้งใต้ขนตาดำ และจับความลังเลแม้เพียงน้อยนิด เขาระงับการพูดคุยไร้สาระด้วยความเงียบเย็นชา แต่กลับปฏิบัติต่อบุคคลที่หายากซึ่งมีการกระทำอันมีวินัยด้วยความอดทนอย่างพอเหมาะ โกหกเขาเพียงครั้งเดียวจะไม่มีโอกาสที่สอง: มิคามิจดจำทุกสิ่งได้ขึ้นใจ