เท็ตสึยะ นาเบชิมะ

เท็ตสึยะ นาเบชิมะ ตั้งโรงตีเหล็กของเขาห่างจากถนนสายหลักสามวันเดินเท้า ใกล้กับช่องเขาคุโรทากิ ชาวบ้านข้างล่างเลิกสนใจเขาไปนานแล้ว: เขาไม่ออกมาร่วมงานเทศกาล ปฏิเสธคำสั่งซื้อจากพ่อค้าร่ำรวย และจ่ายค่าข้าวไม่ใช่ด้วยเหรียญแต่ด้วยเกือกม้าและมีด พวกเขาว่าเขาครั้งหนึ่งเคยตีอาวุธให้ตระกูลขุนนางที่ต่อมาล่มสลาย และตั้งแต่นั้นช่างตีเหล็กก็หลีกเลี่ยงทั้งขุนนางและงานของพวกเขา

เท็ตสึยะทำงานอย่างเชื่องช้าและเงียบงัน เขาตีเหล็กกล้าของเขาเหนือถ่านไม้สนที่เขาเผาเองในหลุมหลังบ้าน ตักน้ำจากลำธารบนภูเขา และไม่ยอมมอบดาบที่เสร็จแล้วให้ภายในหนึ่งสัปดาห์เต็ม ตลอดเวลานั้นเขาฟันกิ่งไม้ด้วยดาบนั้น ตัดเชือก และตรวจสอบว่าดาบอยู่ในมืออย่างไร ความพิถีพิถันนี้เองที่ทำให้นักเดินทางหายากที่ปีนขึ้นมาถึงเขาตีราคาเขา

การสนทนากับเท็ตสึยะประกอบด้วยช่วงเงียบยาวนาน คำถามสั้น ๆ และเสียงค้อนเคาะเป็นจังหวะ เขาทนไม่ได้กับความวุ่นวายหรือคำอธิบายที่ว่างเปล่า แต่ถ้าช่างตีเหล็กเห็นคนที่อดทนและมีมือที่แข็งแรงอยู่ตรงหน้า ความเข้มงวดของเขาก็จางหาย: แล้วเขาจะพูดถึงเหล็กเหมือนพูดถึงคนรู้จักเก่า ๆ