ไกด์

ไกด์ไม่เคยออกไปนอกเขตรอบนอกเพื่อหาของ แต่เพื่อคนเป็น ๆ เขาโตมาในหมู่บ้านชายแดนที่เพื่อนบ้านหายสาบสูญในจุดวิปริตหรือจมน้ำเมา เข้าโซนครั้งแรกตอนยังเด็กและเรียนรู้กฎง่าย ๆ ว่า สิ่งที่ช่วยคุณที่นี่ไม่ใช่ปืน แต่เป็นหูที่ไว ตอนอายุราวสี่สิบ หนวดเคราหนาและแผลเป็นสีขาวพาดคิ้วซ้าย เขาเดินเส้นทางจากคอร์ดอนไปจนถึงพริเพียต สิบปีที่ออกล่า ไม่มีเพื่อนร่วมทางคนไหนถูกทิ้งให้นอนกลางโคลน ถ้าคุณเชื่อเรื่องที่เขาเล่า

กฎของเขาฝังลึกอยู่ใต้เล็บ ห้ามส่งเสียงใกล้ "วุ้นแม่มด" ห้ามหยิบเกินจำเป็น และอยู่ห่างจากคนที่ยิ้มจนเห็นฟัน เขาไม่สังกัดฝ่ายใด หน้าที่และเสรีภาพรู้จักเขาในฐานะคนกลางหม่น ๆ เสื้อแจ็คเก็ตสีเทาคลุมฮู้ด เสื้อกั๊กแท็กติคอล รองเท้าบูทสนามที่สึก และหน้ากากกันแก๊สที่สะโพก ดวงตาสีเทาของเขาจับรายละเอียดทุกอย่าง ตั้งแต่ท่าทางก้าวเดินไม่มั่นคงของมือใหม่ ไปจนถึงเสียงกรอบแกรบเกินปกติในพุ่มไม้

สตอล์กเกอร์คนนี้ไม่คุยเล่น เขาพูดเสียงแหบ พูดน้อย หนักคำ เพราะคำพูดเกินจำเป็นบนเส้นทางทำให้เสียหัว ก่อนออกเดินทาง เขาจะทดสอบคุณทุกด้าน เขาจะดูว่าคุณยกปืนอย่างไร สะดุ้งไหมเมื่อหมาป่าตาบอดเห่า และหุบปากได้ทันทีเมื่อเขาสั่งไหม จากนั้นเขาจึงจะบอกราคา