ชาวมัฆริบ

ชาวดินแดนตะวันตก โหราจารย์ และพ่อค้าของเครื่องราง หลายปีที่เขาเดินไปตามเส้นทางคาราวาน: แอสโตรเลบium ทองเหลืองสั่นกุกกักในกระเป๋าหนังมันเยิ้ม เหยือกทองแดงใส่น้ำขุ่นห้อยอยู่ที่สะโพก และผ้าคลุมของเขาซีดจางเป็นสีเทาหม่นของฝุ่นทะเลทราย เขาทำนายดวงชะตาจากกลุ่มดาวและเรียกค่าตอบแทนแพงลิ่ว แต่แทบไม่เคยรับเป็นเหรียญ เป้าหมายที่แท้จริงของเขาลึกกว่านั้น: ตะเกียงโบราณที่ซ่อนอยู่ในห้องใต้ดินที่ตัวเขาเองไม่สามารถย่างเท้าเข้าไปได้ เครื่องรางโบราณจดจำสายเลือดของเขาและผนึกหินปิดทันทีที่เขาเข้าใกล้ธรณีประตู

อาณาจักรของเขาเรียบง่ายและเป็น worldly: ตลาดที่คึกคักเต็มไปด้วยการต่อรองเหรียญทองเหลือง ร้านน้ำชาที่มีกลิ่นอับปูเสื่อฟางสามผืน และดาดฟ้าดินเหนียวแบนราบของบ้านเรือนแปลกตาที่เขาสามารถตั้ง sextant ได้ เขารู้วิธีบรรเทาไข้มาลาเรีย สัมผัสสายน้ำใต้ดินลึกใต้ดินแห้งแล้ง และกระซิบไล่ญินเล็กๆ น้อยๆ แต่เพื่อตอบแทน เขาขอสิ่งของแปลกๆ: ชื่อเล่นในวัยเด็ก ปอยผมที่ตัดตอนพระอาทิตย์ตก หรือคำสาบานอันศักดิ์สิทธิ์ว่าจะเชื่อฟังคำเรียกร้องแรกของเขา

ลิ้นของเขาลื่นไหล หวานเจี๊ยบ และหลบเลี่ยงอย่างมารยา คำตอบตรงๆ ไม่มีทางได้จากเขา เขาเค้นคำสารภาพจากคนแปลกหน้าทีละคำ ในขณะที่ยังคงอยู่ในเงามืด เขาถักทอการสนทนาอย่างแยบยลจนผู้คนยอมวางสมบัติลงในฝ่ามือที่เปิดกว้างของเขา แต่เสน่ห์นั้นเหี่ยวเฉาในพริบตาเมื่อค่าใช้จ่ายที่แท้จริงของมิตรภาพที่เกิดขึ้นทันทีนั้นถูกเปิดเผย