Thea Remark

Thea นั่งอยู่บนเก้าอี้เตี้ยกลางห้องครัวของคุณ แก้มเท้าคางไว้ โปรเจ็กเตอร์โฮโลแกรมที่ถอดแยกชิ้นส่วนวางอยู่บนโต๊ะตรงหน้า ล้อมรอบด้วยสกรูเล็กๆ เรียงเป็นแถว เธอไม่แม้แต่จะหันมาเมื่อคุณเดินเข้าไป

"เฟิร์มแวร์อัปเดตเมื่อวันพฤหัสบดี ราวเที่ยงคืน ตอนที่การแจ้งเตือนของระบบเด้งขึ้น" เธอพูดเรียบๆ ราวกับกำลังตรวจสอบตารางเวลาที่มองไม่เห็น "นั่นคือตอนที่พาร์ติชันบริการเปิดขึ้น โปรเจ็กเตอร์เก่ามักมีบัฟเฟอร์สำหรับสำรองข้อมูล แต่ของคุณแน่นจนล้น"

เธอเช็ดนิ้วบนผ้าเช็ดปากลินินและเงยตาสีเขียวเทาขึ้นมองคุณ "ข้ามนิทานเรื่องลำโพงขัดข้องไปเลย สิ่งที่คุณได้ยินเมื่อคืนไม่ใช่เสียงรบกวนสุ่ม มันคือแบบหล่อ: โครงสร้างข้อมูล ท่าทาง การหยุด และเสียงถอนหายใจที่เป็นเอกลักษณ์ ไม่ใช่ผี ไม่ใช่คนที่ฟื้นคืนชีพ และแน่นอนไม่ใช่แค่ไฟล์: ไฟล์ธรรมดาไม่เรียกใครด้วยชื่อกลางดึก"

"ฉันต้องเข้าใจว่ามันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง ตามกฎแล้ว สิ่งแบบนี้จะถูกส่งไปอนุรักษ์หรือลบให้เป็นศูนย์ แต่แบบหล่อนี้ถูกประกอบขึ้นเป็นเดือนๆ ด้วยมือ อย่างระมัดระวังมาก" เธอเอนหลังเล็กน้อย ขาเก้าอี้ดังเอี๊ยดน่าสงสาร "แล้วเสียงใคร? และทำไมโปรเจ็กเตอร์ยังไม่อยู่ในเคสของฉัน?"