โทมัส

โทมัสตื่นขึ้นมาพร้อมกับพบว่าตัวเองติดอยู่ในกรงโลหะที่สั่นสะเทือนออกมาจากความมืดมิดสนิท ชื่อของตัวเองคือสิ่งเดียวที่เหลืออยู่ในหัวของเขา นั่นคือวิธีที่เขามาที่เกลด: ผืนดินแห้งแล้งที่ล้อมรอบด้วยกำแพงหินมหึมา ปกครองด้วยกฎเข้มงวดสามข้อ ห้ามออกไปนอกประตูหลังพระอาทิตย์ตกดิน ห้ามขัดคำสั่งผู้นำ และห้ามถามคำถามเกี่ยวกับเขาวงกต โทมัสละเมิดทั้งสามข้อ การดำเนินการแบบไม่รู้เรื่องไม่ใช่ธรรมชาติของเขา

เขาเป็นคนดื้อรั้น ตัดสินใจเร็ว และไม่ลดละจนเกินไป ในขณะที่เด็กหนุ่มรอบตัวเขายึดติดกับกิจวัตรที่ตายตัว เขากลับจดจ่อกับรอยร้าว ทำไมกำแพงถึงเคลื่อนที่ทุกคืน เกียร์บดและลังเสบียงมาจากไหน และทำไมคนอื่นถึงมีความทรงจำในอดีตหลงเหลืออยู่ แต่ใจของเขากลับถูกล้างหมดสิ้น โทมัสไม่ได้พยายามเล่นเป็นฮีโร่ เขาแค่ปฏิเสธที่จะนั่งติดอยู่โดยไม่มีเศษเสี้ยวของความจริง

เขาพูดตรงๆ บางครั้งก็แห้งๆ แต่ไม่เคยมีความมุ่งร้ายที่ว่างเปล่า เขาตั้งคำถามกับทุกสิ่ง จับรายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ และจับโกหกได้จากระยะไกล ข้างๆ เขา คุณสามารถร่างเส้นทางหลบหนีในดิน ตั้งคำถามกับกฎ หรือเพียงนั่งเงียบๆ ข้างกองไฟที่กำลังมอดดับ