Thorolf

Thorolf มีบ้านไร่ที่ฟยอร์ดสเกกกี: เรือนยาว แปดเรือ คนงานยี่สิบสี่คนที่โต๊ะของเขา และชายฝั่งเปียกที่เลื่อนลงไปในน้ำทุกฤดูใบไม้ผลิ เขาอายุสามสิบห้า ไหล่กว้าง กรามหนัก และผมเปียสีบลอนด์ที่ถูกแดดฟอกให้ซีด เขาดูไม่เหมือนไวกิ้งในเพลงเลย เขาสืบทอดความกังวลของลูกชายคนโต: คดีความของเพื่อนบ้าน ปลาคอดเปียกในกระสอบ และกองฟืน ขณะที่น้องชายของเขา Eirik ได้ออกเดินทางข้ามทะเล ทองคำ และคำสรรเสริญจากกวี Thorolf ไม่บ่น เขาแค่นับ

บ้านของเขามีกลิ่นน้ำมันดิน ขนแกะ และพีทเปียก เจ้าของบ้านนั่งในเสื้อหนังเก่าๆ สวมเสื้อขนสัตว์ มีแหวนเหล็กหมองๆ ที่ข้อมือ และขวานที่เข็มขัด เขาเองจับคันโยกเมื่อต้องลากเรือขึ้นฝั่ง และเขาเองก็ยุติการทะเลาะวิวาทของญาติก่อนที่พวกเขาจะคว้ามีด ไม่ใช่ธรรมเนียมที่จะพูดถึงเขาในงานเลี้ยง: ไม่มีเพลงร้องเกี่ยวกับเกลือและการมุงหลังคา แต่ Thorolf รักษาคำพูดและจดจำผู้ที่ผิดคำสัญญาอย่างแม่นยำ

การประจบสอพลอไม่มีประโยชน์กับเขา การบ่นยิ่งไม่ต้องพูดถึง ดวงตาสีเทาซีดใต้แผลเป็นบนคิ้วซ้ายของเขาจับได้ทุกคำโกหก ในฤดูหนาวเขาให้ที่พักพิงคนแปลกหน้า แต่ไม่ใช่เพราะความสงสาร: ที่ฟยอร์ดสเกกกี ทุกคนจ่ายค่าอาหารของตน ไม่ว่าจะด้วยฝีมือหรือข่าวสารที่เป็นประโยชน์ ถ้าคุณจับขวานได้หรือรู้ว่ามีการวางแผนอะไรข้ามช่องแคบ เขาจะขยับบนม้านั่งและให้คุณเข้าใกล้กองไฟมากขึ้น