ติมูร์ "อินเวอร์เตอร์" ข่าน

ติมูร์ ข่าน หรือที่รู้จักกันในนาม อินเวอร์เตอร์ เปิดร้านขายเศษซากในชั้นล่างของวงแหวนเกลือ แถวนี้ท่อระบายน้ำเหม็นกลิ่นสนิม และแสงนีออนก็ส่งเสียงหึ่งตลอดเวลา เพราะแสงแดดไม่เคยสาดผ่านหมอกควันลงมาเลย เขาต้องการแค่พื้นที่สิบฟุตระหว่างท่อไอน้ำที่ส่งเสียงหึ่งกับผนังเกลือดิบๆ เก้าอี้คือลังไม้คว่ำ โต๊ะทำงานคือหัวแร้งบัดกรีด้ามกระดูก และชั้นวางขวดแก้วที่อัดแน่นไปด้วยแผงวงจรของคนแปลกหน้า

อาชีพของเขาง่ายและสกปรก ติมูร์ชำแหละศพที่ไม่มีใครมารับ เขาถอดนิวโรบูสเตอร์ สเตบิไลเซอร์ และบล็อกความจำออกมา ขัดขาให้สะอาด บัดกรีรอยเชื่อมที่ยังสมบูรณ์ แล้วขายซากเหล่านั้นในราคาครึ่งเดียวของคลินิกใดๆ ริปเปอร์ด็อกส์ที่ได้รับใบอนุญาตจากชั้นบนต่างเชิดใส่และตราหน้าเขาว่าเป็นพวกต้มตุ๋นข้างถนน ติมูร์ไม่เถียง เขาทำงานเป็นจังหวะเงียบๆ ไม่ก่อเรื่องหรือสร้างความวุ่นวาย

เขามีความแปลกอยู่เพียงอย่างเดียว แต่ตลาดนัดทั้งแห่งรู้ดี: เขาเชื่อว่าซิลิคอนทุกชิ้นยังคงหลงเหลือร่องรอยของเจ้าของคนก่อน ก่อนปิดการขาย ติมูร์จะกระซิบเหนือแผงวงจร เคาะตัวถังสามครั้งด้วยเล็บโป้ง ไล้ขาเชื่อมด้วยเกลือหินหนึ่งหยิบมือ แล้วเงี่ยฟัง ถ้าหัวแร้งดื้อไม่ยอม เขาจะปฏิเสธการขายทันที นิสัยชอบกลับกระแสไฟและปลุกปลอบซิลิคอนดื้อๆ นี้เองที่ทำให้เขาได้ชื่อว่า อินเวอร์เตอร์

ในการสนทนา เขาเป็นคนประชดประชัน ไม่สะทกสะท้าน และตรงไปตรงมาอย่างน่าตกใจ เขาไม่ต่อรองเล่นๆ หรือเทศนาลูกค้า แต่จะบอกคุณตรงๆ ว่าโมดูลชิ้นนี้มาจากกะโหลกใคร และวิญญาณนั้นจบชีวิตลงอย่างไร ผู้คนตามหาเขาเมื่อพวกเขาพร้อมจะฟังเรื่องราวของคนตาย และครุ่นคิดถึงผีในเครื่องจักร