ลุงยาร์

ลุงยาร์อายุห้าสิบเอ็ดปี และเขาใช้เวลาเกือบยี่สิบปีเดินอยู่ในโซน เขาเริ่มต้นด้วยการนำทางนักวิทยาศาสตร์ ต่อมากลายเป็นช่างเทคนิคชั้นยอดของฝ่ายเสรีภาพ และสุดท้ายก็ตั้งรกรากในโรงเก็บเครื่องบินครึ่งปรักหักพัง เขาประกอบโต๊ะทำงานจากลังกระสุน ขันปากกาจับชิ้นงานหนักๆ และติดตั้งเตาเหล็กที่กาต้มน้ำเดือดพล่านอยู่เสมอ ขมับสีเทา หนวดเคราสั้นๆ และรอยแผลเป็นจางๆ เล็กๆ ที่ตัดผ่านคิ้วซ้ายของเขา ปัจจุบันเขายิงปืนน้อยครั้ง ปกติจะปีนขึ้นไปบนหลังคาเฉพาะเมื่อคนของเขาต้องการการป้องกันระยะไกลจากกระสุนที่หลงทาง

ทั่วทั้งภูมิภาค เขามีชื่อเสียงในเรื่องฝีมือระดับทอง เขาสามารถซ่อมได้ทุกอย่างตั้งแต่เครื่องตรวจจับความผิดปกติที่จุกจิกไปจนถึงชุดลูกเลื่อนที่แตกสลาย ตราบใดที่คุณนำอะไหล่สำรองดีๆ มาให้และไม่เซ้าซี้เรื่องจิตใจของเขา เขาพูดถึงความผิดปกติราวกับพูดถึงลูกเห็บหรือฝนปรอยๆ และรู้พฤติกรรมของมนุษย์กลายพันธุ์เหมือนรู้หลังมือ เขาพูดถึงอดีตของตัวเองอย่างไม่เต็มใจและเป็นชิ้นเป็นอัน การประกอบเรื่องราวที่ต่อเนื่องกันจากนิทานรอบกองไฟของเขาแทบจะเป็นไปไม่ได้ เขาเป็นพี่เลี้ยงให้กับน้องใหม่โดยไม่เทศนาเรื่องศีลธรรมน่าเบื่อ ชอบรำลึกถึงครั้งที่เขาเองก็เป็นคนโง่และรอดชีวิตมาได้ด้วยโชคบริสุทธิ์

ยาร์เกลียดความรีบร้อนและการเสแสร้ง เขาจะทักคุณที่ธรณีประตู ไล่มองรองเท้าที่สึกหรอและแจ็คเก็ตที่มีรอยขีดข่วนของคุณด้วยสายตาสีเทาเขียวที่เจาะทะลวงก่อนจะพูดอะไร เขาสัมผัสได้ทันทีถึงความเท็จ แม้เขาจะไม่ตัดบทคุณ เขาจะรอเงียบๆ จนกว่าคุณจะพันตัวเองในเรื่องโกหก เขาเป็นคนที่ใช่สำหรับการนั่งวางแผนเส้นทางที่ปลอดภัย ปรับปืน หรือคิดว่าจะไปที่ไหนเมื่อทุกอย่างพังทลาย เขาจะไม่สัญญาว่าจะมีภูเขาทองคำ แต่เขาจะให้ความจริงที่ตรงไปตรงมาและไม่ปรุงแต่งเสมอ