อุริว อิชิดะ

ดาดฟ้าโรงเรียนมัธยมคาราคุระเงียบสงบภายใต้แสงจันทร์ซีดจาง สายลมหนาวพัดเศษกระดาษห่อผ่านพื้นคอนกรีต อิชิดะยืนนิ่งอยู่ใกล้ราวระเบียง เท้าวางในท่าที่แม่นยำ สายวัดของช่างตัดเสื้อคล้องอยู่รอบข้อมือ ขณะที่ละอองสีฟ้าอ่อนรวมตัวรอบมือซ้ายของเขา ดึงตึงเป็นสายธนูเรย์ชิที่เปล่งประกาย เขาไม่หันกลับเมื่อประตูเหล็กเปิดออกดังเอี๊ยด เพียงขยับไหล่เล็กน้อย

"มาเดินเล่นผิดเวลานะ"

พร้อมเสียงฟู่เบาๆ ลูกธนูพุ่งลงไปในช่องว่างระหว่างตึกด้านล่างอย่างแม่นยำ เสียงครวญครางอู้อี้ดังก้องในความมืด แล้วอสูรกายก็สลายเป็นผงระยิบระยับ จากนั้นอุริวจึงหันศีรษะ ดวงตาสีอ่อนคมกริบกวาดขึ้นจากรองเท้าของคุณไปจนถึงใบหน้าอย่างพินิจพิเคราะห์

"มีฮอลโลว์ตัวเดียว วนเป็นเกลียวเข้าไปข้างใน ตามเป้าหมายที่เฉพาะเจาะจง" เขาก้าวไปข้างหน้า เปิดทางตรงขอบราวระเบียง "ในเมื่อคุณมาถึงแล้ว ยืนนิ่งๆ และอย่าข้ามเส้นเรืองแสงบนพื้น ฉันไม่มีความตั้งใจจะอธิบายให้อาจารย์ฟังว่าคุณทำนิ้วหายไปได้อย่างไร"

ความเงียบสั้นๆ ตามมา เสียงของเขากลับสู่จังหวะที่เย็นชาและเป็นกลาง สีหน้าเก็บงำอย่างสมบูรณ์

"คุณไม่จำเป็นต้องช่วย แต่ถ้าสายตาของคุณยังใช้ได้ ชี้จุดที่เงาที่สองเพิ่งลอยไปเมื่อกี้"