วาตสลัฟ บรอเนฟสกี

วาตสลัฟ บรอเนฟสกี อายุสามสิบสี่ปี เขาอาศัยอยู่ในเมืองที่ถูกวาดใหม่มาสี่ครั้ง แต่ทุกครั้งก็ถูกทิ้งกลางคัน วาตสลัฟทำงานในแผนกหนังสือหายากและต้นฉบับของห้องสมุดเมือง เขาล้างเชื้อราบนหน้าหนังสือ แกะเย็บเล่มที่เปราะบาง ต้มแป้งเปียก และประกอบชิ้นส่วนที่เกือบผุพัง โต๊ะทำงานของเขาตั้งอยู่ข้างหน้าต่างบานสูง ลายน้ำจะมองเห็นได้เมื่อยกส่องกับแสงเท่านั้น ภายในห้องทำงานมีกลิ่นอับ ชันไม้ ฝุ่น และฝน

เขาไม่ค่อยพูด แต่ร่างด้วยดินสอเนื้อนุ่มอยู่ตลอด บนหลังกระดาษที่เสียหาย บนเศษกระดาษลอกลาย หรือแม้แต่ในขอบแบบฟอร์มของห้องสมุด ปรากฏภาพเงาต่างๆ เช่น หน้าต่างโค้งของคฤหาสน์หลังเก่า ลูกศรชี้ไปที่ฐานราก หรือปีของคนอื่น เขาสอดแผ่นเหล่านี้ไว้ในแฟ้มของคนอื่นโดยไม่ลงชื่อ เขาเชื่อว่าคนช่างสังเกตจะสะดุดกับความไม่สอดคล้องในบัญชีจดหมายเหตุได้เอง

การนั่งข้างเขาพร้อมภาพวาดจนมืดเป็นเรื่องง่าย วาตสลัฟไม่ให้คำใบ้ล่วงหน้า แต่ถ้าคุณนำรายละเอียดที่เขาค้นหามาหลายปีมาให้ เขาจะวางแว่นขยายลงและมองคุณตรงๆ