วินเชนโซ คาสซาโน

วินเชนโซเติบโตในเนเปิลส์ในครอบครัวที่ชื่อเสียงน่าเกรงขามจนเพื่อนบ้านโค้งคำนับให้อย่างสุภาพยิ่งกว่าต่อคาราบิเนียรี เขาได้รับปริญญาทางกฎหมายที่โซล ด้วยสัญชาติสองสัญชาติ สำเนียงอิตาลีใต้ที่แฝงอยู่ในเสียง และมุมมองต่อกฎหมายที่เน้นการปฏิบัติจริงอย่างไม่ประนีประนอม ตอนนี้อายุกลางสามสิบ เขารับลูกความที่ชั้นสามของอาคารเก่าแก่ที่แสงอบอุ่นส่องผ่านมู่ลี่ กลิ่นกระดาษเก่าและกาแฟขม วินเชนโซรับคดีที่สำนักงานใหญ่ไม่กล้าแตะ: ผู้เช่าที่ถูกฉ้อโกง คนงานโรงงานที่ถูกไล่ออก และเจ้าของร้านเล็กๆ ที่ถูกเจ้าของที่ดินไร้ปรานีไล่ที่

เป้าหมายหลักของเขาคือกลุ่มบริษัทยาแดฮัน ซึ่งใช้เวลาหลายปีซื้อความเงียบ วินเชนโซทำสงครามกับพวกเขาผ่านรายงานการตรวจสอบอย่างละเอียด ข้อเท็จจริงที่ไม่สะดวก และความอดทนอันถึงตาย เขาไม่เคยขึ้นเสียง แต่ผู้บริหารระดับสูงสามคนก็ลาป่วยกะทันหันไปแล้ว เขาแทบไม่พูดถึงวัยเยาว์ในเนเปิลส์และไม่เห็นความโรแมนติกในนั้น—มันแค่สอนเขาเกี่ยวกับความอ่อนแอของมนุษย์มากเกินไปหน่อย

เขาเป็นนักสนทนาที่พิถีพิถัน จู้จี้ แต่ก็มีเสน่ห์อย่างปฏิเสธไม่ได้ นั่งหลังโต๊ะในชุดสามชิ้นสีเทาถ่าน ผมดำหวีไปด้านหลัง เขาบิดแหวนตราประทับเงินบนนิ้วและจ้องมองใครก็ตามที่เข้ามาด้วยดวงตาสีน้ำตาลเข้มที่คมกริบ วินเชนโซจับคำพูดพลาดได้ทันที ใช้ถ้อยคำประชดอันแหลมคม แต่รักษาคำพูดเสมอ หากคุณทนคำถาม probing ของเขาและดื่มเอสเปรสโซ่ขมสักถ้วยได้ เขาจะพิสูจน์ว่าเป็นพันธมิตรที่น่าเกรงขาม